02 Μαΐου, 2011

Μύηση V: Η Αποκάλυψη

Μύηση
γράφει η , "Οι Ακτίνες και οι Μυήσεις"


Ακτίνα Ι: Η Ενέργεια της Θελήσεως για το Καλό - Δύναμη

Αυτή η μύηση ονομάζετο πάντοτε στη Χριστιανική εκκλησία με το όνομα της Ανάστασης, όμως η έβδομη μύηση είναι εκείνη που αποτελεί στην πραγματικότητα την αληθή Ανάσταση. Το ορθό όνομα για την πέμπτη είναι η Μύηση της Αποκάλυψης. Αυτό σημαίνει τη δύναμη του χειρισμού φωτός σαν φορέα ζωής προς τους τρεις κόσμους και ομοίως τη γνώση του επόμενου βήματος που πρέπει να ληφθεί πάνω στην Οδό της Ανωτέρας Εξελίξεως.

Η Οδός αυτή αποκαλύπτεται στον μυημένο σ' ένα νέο φως και με μία εξ ολοκλήρου διαφορετική σημασία. Είναι ο αληθινός χρόνος ανάδυσης από τον τάφο του σκότους και αποτελεί μια είσοδο μέσα σε ένα φως τελείως διαφορετικής φύσεως από οποιοδήποτε έχει δοκιμαστεί ως τώρα. Κάθε ζωή, από την πρώτη κάθοδο της ψυχής σε ενσάρκωση, είναι απλώς μια σειρά αποκαλύψεων, που όλες οδηγούν στην Αποκάλυψη της πέμπτης Μύησης. Ο Διδάσκαλος καθώς αναδύεται μέσα στο φως της Ημέρας αυτής της μύησης, συνειδητοποιεί την αληθινή και ως τώρα άγνωστη σημασία των τριών κόσμων, τους οποίους αντιλαμβανόταν από την πλευρά της εννοίας. Τώρα η σημασία τους είναι καταφανής και η αποκάλυψη είναι τόσο τρομακτική ώστε: αποσύρεται μέσα στον κόσμο του Φωτός και συναντά τους αδελφούς του. Συγκεντρώνει όλες του τις δυνάμεις και αναζητεί Νέο Φως πάνω στο Σχέδιο. Αυτό το Φως διαλάμπει και με τη δύναμη της αποκαλυπτικής του δύναμης, διεγείρονται νέες πίστεις, γίνονται φανεροί νέοι σκοποί.

Η πρώτη Ακτίνα Θελήσεως ή Δυνάμεως διακρίνεται από την ύψιστη γνωστή θεία ιδιότητα. Στις λέξεις, ΚΑΛΗ ΘΕΛΗΣΗ, κρύπτεται ο μυστικός σκοπός του πλανητικού Λόγου. Επειδή αυτή η ακτίνα δεν είναι σε ενσάρκωση αυτήν την εποχή και συνεπώς απουσιάζουν οι ψυχές που μπορούν να την εκφράσουν πλήρως, το όλο θέμα είναι πολύ δύσκολο να εκφραστεί λεκτικά. Κάθε μεγάλη ακτίνα, καθώς έρχεται σε ενσάρκωση, μεταμορφώνει τη γλώσσα του κύκλου, εμπλουτίζει το υφιστάμενο λεξιλόγιο και φέρει νέα γνώση στην ανθρωπότητα. Όλοι οι πολιτισμοί είναι το αποτέλεσμα αυτού του γεγονότος.

Θα ήθελα να σου ζητήσω να εξετάσεις τη σχέση της πέμπτης μύησης, της πέμπτης Ακτίνας της Επιστήμης και της πρώτης Ακτίνας της Θελήσεως, γιατί εκεί βρίσκεται το κλειδί για την αποκάλυψη που παρέχεται στον μυημένο - Διδάσκαλο. Όπως μπορείς να αντιληφθείς, ριψοκινδυνεύουμε σε περιοχές πολύ πέραν της κατανόησης σου. Αλλά η προσπάθεια για την κατανόηση του ανέφικτου και για την άσκηση του νου σύμφωνα με τη γραμμή της αφηρημένης σκέψης είναι πάντα αξιόλογη.

Η ενέργεια της πρώτης αυτής ακτίνος δημιούργησε δύο ισχυρά αποτελέσματα: πρώτον, εξαπελύθη ο παγκόσμιος πόλεμος και δεύτερον, επετεύχθη η διάσπαση του ατόμου με αποτέλεσμα την κατασκευή της ατομικής βόμβας. Και τα δύο αυτά γεγονότα έγιναν δυνατά με τη διάχυση της τρίτης όψης αυτής της πρώτης ακτίνας. Αυτή είναι η κατώτατη όψη και επέφερε συγκεκριμένα υλικά αποτελέσματα. Η καταστρεπτική όψη συνεπώς ήταν η πρώτη όψη που σημείωσε επιτυχία. Διέσπασε τη μορφή-σκέψη της υλιστικής ζωής πάνω στο νοητικό πεδίο και ταυτόχρονα δημιούργησε ένα μεγάλο παράγοντα καταστροφής στο φυσικό πεδίο. Έτσι, εγκαινιάστηκε η νέα εποχή. Πράγμα αρκετά περίεργο, η συνετή και ελεγχόμενη χρήση των αποτελεσμάτων αυτής της επιστημονικής περιπέτειας αναφορικά με την ατομική βόμβα, θα προκαλέσει τελικά μια ειδική αποκάλυψη της φύσεως ορισμένων δυνάμεων σε σχέση με το Φως. Ένα από τα σήμεια της έλευσης αυτού του νέου φωτός, βρίσκεται στην αστάθεια του ανθρώπινου νοητικού μηχανισμού και των διαδικασιών της ανθρώπινης σκέψης. Αυτό οφείλεται στην πρόωρη ανταπόκριση τους στη νέα εισερχόμενη δύναμη. Οι ανέτοιμοι αντιδρούν κατ' αυτόν τον τρόπο και αυτό αποκλείει κάθε δυνατό στοχασμό πάνω σ' αυτούς τους ταλαιπωρημένους. Ο Νόμος της Αναγέννησης θα μεριμνήσει γι' αυτή την αντίδραση και στην επόμενη ενσάρκωση αυτοί οι άνθρωποι θα εισέλθουν σε ένα φυσικό σώμα με καλύτερο εξοπλισμό. Στην πραγματικότητα, είναι η ενέργεια από την Σαμπάλλα στην τρίτη και καταστρεπτική της όψη, η οποία δρα πάνω στην ανθρωπότητα και εφελκύει δυστυχώς μια πρόχειρη ανταπόκριση από ορισμένους. Σου το λέγω για να σε ενθαρρύνω. Η καταστροφή προκαλεί πάντοτε αμφιβολίες στις διάνοιες που είναι εναρμονισμένες προς την ανθρώπινη ευημερία και στους στοχαστές εκείνους που είναι ευαίσθητοι στα δεινά στα οποία υπόκεινται οι συνάνθρωποι τους. Είναι πολύ δύσκολο για τον συνήθη σκεπτόμενο άνθρωπο να κατανοήσει και να ερμηνεύσει τις καταστρεπτικές διαδικασίες εκείνου που ονομάζει "η θέληση του Θεού".

Ο μυημένος σε καλή θέση, παρατηρεί μέσα στην καρδιά των πραγμάτων. Έχει επιταχύνει τον δρόμο του προς την πραγματική "Καρδιά του Ήλιου" (χρησιμοποιώντας αυτές τις λέξεις με "πλανητική" και όχι "ηλιακή" έννοια) και - από την πλεονεκτική αυτή θέση - αποκτά επίγνωση του "Κεντρικού Πνευματικού Ήλιου" και της Οδού της Ανωτέρας Εξελίξεως, η οποία οδηγεί αναπόφευκτα στο ασφαλές εκείνο κέντρο του Υψίστου. Οι τρεις κόσμοι της υλικής ζωής και ο εσωτερικός κόσμος της εννοίας, τον οποίο του απεκάλυψε η ψυχή, αφήνονται τώρα πίσω. Αντιμετωπίζει ξαφνικά τον κόσμο των σημασιών, με τον αληθινό κόσμο των αιτιών και της δημιουργίας και τον κόσμο του συμπαντικού. Ανακαλύπτει ότι όλα όσα είχε σκεφτεί για τον Νόμο του Αίτιου και του Αιτιατού ήταν τόσο περιορισμένα ώστε έχουν γίνει πρακτικά χωρίς έννοια, μπορούν δε, να θεωρηθούν το αλφάβητο με το οποίο μπορεί να διδάξει τα παιδιά των ανθρώπων.

Συνειδητοποιεί τον Σκοπό του Πλανητικού Λόγου. Κατά τη διάρκεια του κύκλου προετοιμασίας για την έκτη μύηση, ο Σκοπός αυτός θα παρουσιαστεί ξαφνικά σε αυτόν σε απαστράπτουσα και συνθετική δόξα...

Καθώς αναλαμβάνουμε τη μελέτη της πέμπτης μύησης, θα διαπιστώσεις ότι τρεις παράγοντες θα προβάλουν σε ένα νέο φως στη συνείδηση σου:

  • Ο παράγων της Τυφλότητος, που οδηγεί σε αποκάλυψη.
  • Ο παράγων της Θελήσεως, που προκαλεί σύνθεση.
  • Ο παράγων του Σκοπού, που εξωτερικεύεται διαμέσου του Σχεδίου.

Αυτοί οι παράγοντες ενυπάρχουν στη νέα μυητική εμπειρία, πρέπει όμως να προσεγγιστούν από εσένα με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη χρήση της ενοράσεως από όση μπορείς να χρησιμοποιήσεις. Προσπάθεια σου πρέπει να είναι ότι αγωνίζεσαι να σκέπτεσαι ως εάν να είχες λάβει τις ανωτέρω μυήσεις.

Όπως γνωρίζεις, η μύηση αυτή ονομάστηκε από τον Χριστιανικό κόσμο "Ανάσταση", λέξη που υπογραμμίζει αυτή την όψη της εμπειρίας του μυημένου, η οποία οδηγεί σε αποκάλυψη. Δηλαδή της "ανυψώσεώς (αναστάσεως) του έξω από τον ωκεανό της ύλης στο διαυγές φως της ημέρας". Η ιδέα της αποκάλυψης μπορεί επίσης να παρατηρηθεί στη Χριστιανική διδασκαλία περί της "Αναλήψεως" - μιας μύησης η οποία δεν έχει ουσιαστική ύπαρξη και δεν πρέπει να ονομάζεται μύηση. Έχουμε συνεπώς την εξής σειρά:

  1. Απάρνηση, που προκαλεί σταύρωση και οδηγεί στην
  2. Ανάληψη ή μια πλήρη "ανύψωση έξω από" ή "ανάβαση υψηλότερα" που οδηγεί στην
  3. Αποκάλυψη, που παρέχει οραματισμό, την ανταμοιβή των δύο παραπάνω σταδίων.

Έχοντας απαρνηθεί τους τρεις κόσμους και έχοντας επιστρέψει σ' αυτούς τους τρεις κόσμους και σε παν ό,τι είναι γνωστό σ' αυτούς, ο μυημένος συνειδητοποιεί ξαφνικά ότι έχει απελευθερωθεί πραγματικά, ότι είναι αληθινά ελεύθερος, ότι έχει υψωθεί έξω από το σκότος και είναι τώρα ανεξάρτητος σε ένα νέο κόσμο εμπειριών. Γνωρίζει ότι έχει αναρριχηθεί στη βουνοκορφή ή ότι έχει ανυψωθεί στο βουδικό πεδίο και ότι από το πεδίο αυτό πρέπει να εργαστεί τώρα μόνιμα και όχι περιοδικά, όπως συνέβαινε πριν. Μπορεί να εργαστεί διαμέσου ενός φυσικού σώματος (με τα πιο λεπτεπίλεπτα του περικαλύμματα) ή όχι, όπως το κρίνει ορθό. Συνειδητοποιεί ότι αυτός, σαν άτομο δεν έχει πια ανάγκη ενός φυσικού σώματος ή μιας αστρικής συνείδησης και ότι ο νους μόνο τώρα αποτελεί το όργανο υπηρεσίας. Το σώμα μέσα στο οποίο δρα τώρα, είναι ένα σώμα φωτός που έχει τον δικό του τύπο ουσίας. Ο Διδάσκαλος, ωστόσο, μπορεί να δομήσει ένα σώμα διαμέσου του οποίου μπορεί να πλησιάζει τους εισερχόμενους μαθητές του και εκείνους που δεν έχουν λάβει τις ανώτερες μυήσεις. Δομεί φυσιολογικά αυτό το σώμα σε ομοιότητα με την ανθρώπινη μορφή και το κάνει στιγμιαία με την ενάσκηση της θελήσεως. Η πλειονότητα των Διδασκάλων που εργάζονται με την ανθρωπότητα είτε διατηρούν το παλαιό σώμα με το οποίο έλαβαν την πέμπτη μύηση ή αλλιώς δομούν το μαγιαβιρούπα ή σώμα της Μάγια, από φυσική ουσία. Το σώμα αυτό θα εμφανίζεται στην αρχική μορφή με την οποία έλαβαν μύηση.

Πρέπει να θυμάσαι ότι σήμερα ο κόσμος των ανθρώπων είναι γεμάτος από εκείνους που έχουν λάβει τη μία ή άλλη μύηση και ότι υπάρχουν μεγάλοι μαθητές, από όλες τις ακτίνες, που εργάζονται στο φυσικό πεδίο. Θα υπάρξουν πολλοί περισσότεροι κατά τη διάρκεια των επόμενων εκατό ετών (εγράφη το 1949). Μερικοί απ' αυτούς δε γνωρίζουν στους φυσικούς τους εγκεφάλους την ιδιαίτερη ιεραρχική τους θέση, έχοντας εγκαταλείψει σκοπίμως τη γνώση αυτή για να εκτελέσουν ορισμένο έργο. Αυτά τα οποία γράφω εδώ προορίζονται να έλθουν στα χέρια τους με σαφή πρόθεση να φέρουν στην επιφάνεια της εγκεφαλικής τους συνείδησης ποιοι και τι είναι στην πραγματικότητα. Η σοφία τους θα αναγνωρισθεί καθώς επίσης και η συμπόνοια τους αλλά αυτοί οι ίδιοι θα αποτραβηχτούν στο βάθος. Μπορεί ακόμη να εμφανίζονται σαν λιγότερο δραστήριοι εξωτερικά, η πνευματική τους επίδραση όμως θα αυξάνεται. Αναγνωρίζουν επίσης τις λανθασμένες απόψεις όλων των σημερινών θρησκειών περί Χριστού. Μερικοί ακόμη μπορεί και να διωχθούν από τις χώρες τους. Τίποτα από αυτά όμως δε θα τους ενδιαφέρει.

Κατά την τέταρτη μύηση το σώμα της ψυχής, το αιτιατό σώμα εξαφανίζεται. Και το νήμα της συνείδησης θραύεται αποκρυφιστικά. Ούτε το σώμα της ψυχής ούτε το νήμα χρειάζονται πια. Γίνονται μόνο τα σύμβολα μιας ανύπαρκτης δυαδικότητας. Η ψυχή δεν είναι πια η δεξαμενή της όψης συνείδησης όπως μέχρι τώρα. Παν ό,τι η ψυχή έχει αποθηκεύσει ως γνώση, επιστήμη, σοφία και πείρα (που έχουν αποταμιευθεί κατά τους κύκλους ζωής πολλών αιώνων ενσαρκώσεως) είναι τώρα αποκλειστικό κτήμα του πνευματικού ανθρώπου ατομικά. Διατηρεί ακόμη επίγνωση όλων των περασμένων γεγονότων και τώρα γνωρίζει γιατί είναι αυτό που είναι. Παραμερίζει πολλές από τις γνώσεις του παρελθόντος. Έχουν εκπληρώσει τον σκοπό τους και του αφήνουν το καταστάλαγμα της εμπείρου σοφίας. Η ζωή του μυημένου προσλαμβάνει μία νέα χροιά, τελείως άσχετη με τους τρεις κόσμους της περασμένης εμπειρίας του. Αυτός, η συγκεφαλαίωση αυτού του παρελθόντος, αντιμετωπίζει νέες πνευματικές περιπέτειες και οφείλει τώρα να διανύσει την ατραπό που τον οδηγεί μακράν από την κανονική ανθρώπινη εξέλιξη προς την Οδό της Ανωτέρας Εξελίξεως. Τρεις μείζονες ενέργειες αρχίζουν να ασκούν μια επίδραση πάνω στον κατώτερο νου του:

  1. Η παρορμητική ενέργεια των ιδεών, που φτάνουν σε αυτόν από τον αφηρημένο νου οδεύοντας κατά μήκος της ανταχκαράνα. Οι ενέργειες αυτές έρχονται σε επαφή με τον τώρα φωτισμένο κατώτερο νου του, ο οποίος στο σημείο αυτό τους μετατρέπει σε ιδεώδη. Όσο καλύτερα εκγυμνασμένος και περισσότερο ελεγχόμενος είναι ο νους, τόσο ευκολότερος θα είναι αυτός ο τύπος ενέργειας.

  2. Η ενέργεια της ενοράσεως, που είναι η λέξη για να περιγράψουμε μια άμεση επαφή με τη Διάνοια του Θεού σε κάποιο σχετικά υψηλό επίπεδο εμπειρίας. Η ενόραση σχετίζεται εξ ολοκλήρου με την ομαδική δραστηριότητα. Δεν αφορά ποτέ ούτε διευθύνεται προς την αποκάλυψη οποιουδήποτε πράγματος που συνδέεται με τη ζωή της προσωπικότητας. Η ανάπτυξη εκείνου που θα μπορούσαμε να ονομάσουμε βουδικό φορέα, προετοιμάζει τον άνθρωπο για την ενάτη ή τελευταία μύηση, η οποία επιτρέπει στον μυημένο, κατά έναν τρόπο ακατανόητο για εμάς, να "ενορά" σε ένα λαμπρό φως την αληθινή φύση του κοσμικού αστρικού πεδίου. Μη ξεχνάς, ότι το βουδικό πεδίο συνδέεται στενά με το κοσμικό αστρικό πεδίο και ότι όλες οι ενοράσεις όταν τακτοποιούνται απαιτούν τη χρήση της δημιουργικής φαντασίας στην εκδήλωση τους ή στην παρουσίαση τους στις σκέψεις των ανθρώπων. Μιλώντας γενικά, οι Διδάσκαλοι ενορούν τις φάσεις εκείνες της θείας πρόθεσης, οι οποίες είναι άμεσες. Αυτές συνιστούν το "επισκιάζον νέφος των επιστητών πραγμάτων".

  3. Η δυναμική ενέργεια της θελήσεως, και καθώς ο μαθητής τελειοποιεί την ανταχκαράνα διολισθαίνει διαμέσου της επαφής, μέσα στη διάνοια της εμποτισμένης από την ψυχή προσωπικότητας και από εκεί βρίσκει τον δρόμο προς τον εγκέφαλο. Αναφέρομαι φυσικά εδώ στον υπό εκγύμναση μαθητή και όχι σε αυτούς τους ίδους τους Διδασκάλους, οι οποίοι εργάζονται στο κέντρο αυτών των εργασιών. Στα Άσραμ των Διδασκάλων ο μαθητής έρχεται σε άμεση σχέση με τις δυναμικές αυτές ενέργειες. Αυτές οι ενέργειες εστιάζονται και διευθύνονται από τον Μανού, τον Χριστό και τον Μαχατσόχαν. Ο Μανού είναι δεκτικός της ενεργείας της θείας θελήσεως. Ο Χριστός είναι το όργανο για τη διανομή της ενεργείας η οποία προσθέτει ενορατική αποκάλυψη. Ο Μαχατσόχαν ευθύνεται για την εισροή ιδεών στη συνείδηση του μαθητή.

Υπάρχουν τρεις λέξεις που συνδέονται με αυτή τη μύηση και έχουν σπουδαιότητα για την ορθή της κατανόηση: Προβολή, Θέληση, Σκοπός. Με την όψη προβολή ασχοληθήκαμε ήδη με τον όρο "έγερση" ή "μετάσταση" από το σκότος της ύλης στο φως του Πνεύματος. Αλλά για τη Θέληση πολύ λίγα γνωρίζουμε ως τώρα. Η γνώση ως προς τη φύση της Θέλησης προκύπτει μόνο μετά την τρίτη μύηση. Από τη στιγμή αυτή ο μυημένος εκδηλώνει όλο και πιο σταθερά την πρώτη θεία όψη, την όψη της Θελήσεως και την ορθή χρήση της Δυνάμεως. Ο Κύριος του Κόσμου είναι η μόνη δεξαμενή της θέλησης και του σκοπού της επισκιαζούσης κοσμικής Του ψυχής. Η θέληση πάντοτε πραγματοποιεί τον σκοπό. Η δεξαμενή της όψεως θέληση της εμφύτου θεότητος του ανθρώπου βρίσκεται στο κέντρο της βάσεως της σπονδυλικής στήλης. Και μπορεί να λειτουργήσει ορθά και να είναι όργανο της θείας θέλησης μόνο μετά την τρίτη μύηση. Το κέντρο της κεφαλής είναι το κέντρο φυλάξεως του σκοπού. Ο σκοπός βραδέως αποκαλύπτεται στον μυημένο κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε μυήσεων και τούτο καθίστατι δυνατό μετά τηυ Μύηση της Απαρνήσεως. Έπειτα, ακολουθεί η μύηση της αναδύσεως έξω της ύλης και μετά το σημείο αυτό, ο μυημένος αρχίζει να διακρίνει κάπως τον σκοπό του Πλανητικού Λόγου. Αυτή η ενέργεια της θελήσεως είναι η πιο δυναμική ενέργεια σε ολόκληρο το σύστημα της πλανητικής υπάρξεως. Ονομάζεται η "Δύναμη της Σαμπάλα" και είναι αυτή που συγκρατεί όλα τα πράγματα ενωμένα στη ζωή. Είναι στην πραγματικότητα αυτή η ίδια η Ζωή.

Ό,τι μπορώ να εύχομαι και να δέομαι είναι όπως η ατομική σου θέληση μπορεί να σμίξει με τη Θεία θέληση, όπως η αποκάλυψη σου φανερωθεί πληρέστερα και όπως βαδίσεις με αυξανόμενη σταθερότητα την Ατραπό, από το σκότος στο φως και από τον θάνατο στην αθανασία.

Διαβάστε επίσης: Μύηση ΙΙΙ: Η Μεταμόρφωση


Sunborn Stories

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα