22 Δεκεμβρίου, 2011

Θηλυκότητα

Θηλυκότητα
γράφει η


Ας μην εξεγειρόμαστε εμείς οι γυναίκες όταν μας λένε ότι έχουμε χάσει την θηλυκότητά μας. Είναι αλήθεια, την έχουμε χάσει. Επαναστατούμε με το παραμικρό, έχουμε χάσει την δεκτικότητα, την εσωτερικότητά μας... Μας έχει παρασύρει η εξωτερική ζωή με τους φόβους της και χάσαμε την σωστή πόλωσή μας.

Η ταύτιση του ανθρώπου με τα χαμηλότερα επίπεδα της ζωής, προκαλεί διαστρεβλώσεις στην ορθή πόλωση. Αντίθετα, η ανάπτυξη προς τον ανώτερο ψυχικό κόσμο, η ανάπτυξη της ψυχής, θεραπεύει, επαναφέρει την ορθή πόλωση του ανθρώπου κι έτσι οι άντρες γίνονται πιο ανδροπρεπείς και εκπληρώνουν την ενσάρκωσή τους, ενώ οι γυναίκες γίνονται πιο θηλυκές και επίσης εκπληρώνουν την ενσάρκωσή τους.

09 Δεκεμβρίου, 2011

Η ώρα των πολεμιστών

Η ώρα των πολεμιστών


Η μοναδική μου μάχη είναι με το Μάτριξ και αυτούς που το υπηρετούν. Η μόνη μου ανάγκη είναι η πλήρης αποσύνδεση από αυτό και η ελευθερία. Ο αποπρογραμματισμός του νου είναι η μοναδική δουλειά μου.
Δεν έχω ακόμα γνωρίσει κανέναν που να το έχει επιτύχει αυτό. Οι άνθρωποι νομίζουν ότι έχουν αποδεσμευτεί, όταν απλά αντικαθιστούν τον έναν κανόνα με άλλον, μια πεποίθηση με άλλη και μια αντίδραση με μια άλλη. Πόσο αξιολύπητα αδαείς είναι! Απλά κοροϊδεύουν τον εαυτό τους μεταθέτοντας πράγματα επιφανειακά, βλέποντας διαφορετικές οπτικές του ίδιου έξυπνου, πολυδιάστατου συστήματος, με τα άπειρα ολογράμματα του.

Μπορείς να το αντιληφθείς αυτό, μόνο αν είσαι αρκετά θαρραλέος να μετακινείσαι, να αλλάζεις οπτικές, να εξερευνάς χωρίς την ανάγκη να υπερασπίζεσαι ή να κρατιέσαι από οτιδήποτε νομίζεις ότι ξέρεις.

Τότε έρχεται η κατακλυσμιαία συνειδητοποίηση ότι τα πάντα είναι αντιλήψεις, ότι ποτέ δεν έχεις βρεθεί ουσιαστικά "έξω" από τη μηχανή, απλά έχεις δει και έχεις βιώσει πολλά κομμάτια προγραμματισμού, μέσα στο ίδιο το πρόγραμμα. Ευρύτερες αντιλήψεις ίσως, αλλά παρ’ όλα αυτά, αντιλήψεις.

07 Δεκεμβρίου, 2011

Ποιος πόλεμος;

Πόλεμος


Είμαι στα 26 μου χρόνια και ίσως να μην έχω υπάρξει ποτέ, πραγματικά, ελεύθερη. Ίσως γι' αυτό δυσκολεύομαι τόσο να δώσω έναν ορισμό στη λέξη. Νομίζω πως, γενικά, το νόημά της καλύφθηκε από την ομίχλη της οργανωμένης κοινωνίας. Είναι δύσκολο να υποστηρίζουμε πως είμαστε ελεύθεροι, όταν η ζωή μας είναι μια επιταγή "πως" και "πρέπει". Χωρίς αυτές όμως, θα μας ήταν αδύνατο να συνυπάρξουμε με τους άλλους ανθρώπους, γιατί, για κάποιο περίεργο λόγο, δε σεβόμαστε το είδος μας. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να χάσουμε την ελευθερία μας, προκειμένου να συνυπάρξουμε...

Ξεπερνώντας τις αρχικές αυτές επιταγές, συνεχίσαμε να προσθέτουμε και άλλες. Οικονομικές, ιστορικές κλπ, στερώντας μας ολοένα και περισσότερο, ότι είχε απομείνει από την ελευθερία μας.

Τις τελευταίες εβδομάδες, ήρθα σε επαφή με 2 διαφορετικές απόψεις, περί του πως θα αποκτήσουμε και πάλι την ελευθερία μας.

Ο μύθος του Πολυτεχνείου

Ο μύθος του Πολυτεχνείου
γράφει ο


17 Νοεμβρίου 1974. Η εύθραυστη ακόμα Μεταπολίτευση μετράει μόλις μερικούς μήνες. Ο κόσμος - από τους ανώτερους κρατικούς υπαλλήλους μέχρι τον πιο απλό άνθρωπο - δυσκολεύεται ακόμα να πιστέψει πως η Χούντα αποτελεί παρελθόν.
Άλλωστε οι Χουντικοί κυκλοφορούν ελεύθεροι και αρκετά στελέχη του προηγούμενου καθεστώτος βρίσκονται ακόμα στη θέση τους.
Και όμως, την ημέρα εκείνη κάτι το πρωτόγνωρο συνέβη στην Αθήνα. Διαβάζουμε σε εφημερίδα της εποχής:

Μετά τις ομιλίες (στη Βουλή) τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και αμέσως ύστερα, ώρα μία το μεσημέρι, σχηματίστηκε η πορεία με επικεφαλής το Προεδρείο. Δια των οδών Αμαλίας – Πανεπιστημίου και Πατησίων έφθασαν στο Πολυτεχνείο, όπου χιλιάδες λαού υποδέχθηκαν με παρατεταμένα χειροκροτήματα τους αντιπροσώπους του Έθνους.

Επικεφαλής της πορείας ήταν ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Δ. Παπασπύρου και ο αντιπρόεδρος κ. Μπουρνιάς. Πήραν μέρος οι βουλευτές όλων των κομμάτων που βρίσκονταν στην αίθουσα την ώρα που αποφασίστηκε. Μεταξύ άλλων, οι κ.κ. Παν. Κανελλόπουλος και βουλευτές της Ν.Δ. Ι. Αλευράς, Ι. Χαραλαμπόπουλος (κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ) και πολλοί βουλευτές του κόμματος, ο αρχηγός της ΕΔΗΚ κ. Ι. Ζίγδης και βουλευτές του κόμματος, οι βουλευτές του ΚΚΕ κ.κ. Κάππος, Βασάλος, Δαμανάκη, ο κ. Κύρκος του ΚΚΕ εσ. και οι ανεξάρτητοι κ.κ. Αλαβάνος, Τσουδερού. Ο πρόεδρος της Βουλής κ. Δ. Παπασπύρου, καταθέτοντας στεφάνι είπε και τα εξής:
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα