26 Απριλίου, 2012

Φυσικοί υποστηρίζουν ότι ο χρόνος δεν είναι η τέταρτη διάσταση του χωροχρόνου

ο χρόνος δεν είναι η τέταρτη διάσταση του χωροχρόνου
Οι φιλόσοφοι συζητούν για τη φύση του χρόνου πολύ πριν από τον Αϊνστάιν και τη σύγχρονη φυσική. Αλλά τα 106 χρόνια από τον Αϊνστάιν, η επικρατούσα άποψη στη φυσική ήταν ότι ο χρόνος λειτουργεί ως την τέταρτη διάσταση του χώρου, μία σκηνή που παριστάνεται μαθηματικά ως 4D χωροχρόνος Minkowski. Ωστόσο, μερικοί επιστήμονες, συμπεριλαμβανομένων των Amrit Sorli και Davide Fiscaletti, από το Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας στην Σλοβενία, υποστηρίζουν ότι ο χρόνος υπάρχει εντελώς ανεξάρτητα από το χώρο. Σε μια νέα μελέτη τους, οι Sorli και Fiscaletti έχουν δείξει ότι δύο φαινόμενα της ειδικής σχετικότητας – η διαστολή του χρόνου και η συστολή του μήκους – μπορεί να περιγραφούν καλύτερα στο πλαίσιο του 3D χώρου με τον χρόνο σαν την ποσότητα που χρησιμοποιείται για τη μέτρηση της αλλαγής (δηλαδή την κίνηση των φωτονίων) σε αυτό τον χώρο.

Οι ψυχιατρικές διαταραχές, δεν υπάρχουν

DSMΟι ψυχιατρικές διαταραχές, δεν υπάρχουν

Οι ψυχιατρικές διαταραχές, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ, ψηφίζονται για να υπάρξουν! Πολλές από αυτό που αποκαλούν οι ψυχίατροι "ψυχιατρικές διαταραχές" δεν είναι κάτι υπαρκτό, απλά το ψηφίζουν και αποφασίζουν αν θα υπάρξει ή όχι! Τα διαγνωστικά κριτήρια της Ψυχιατρικής κυριολεκτικά δημιουργούνται δια ψήφου και εισάγονται στο Διαγνωστικό και Στατιστικό Εγχειρίδιο για Ψυχικές Διαταραχές (DSM) του Αμερικανικού Ψυχιατρικού Συλλόγου. Αυτό που ψηφίζεται είναι ένα σύστημα ταξινόμησης των συμπτωμάτων που είναι τελείως διαφορετικό και ξένο προς οτιδήποτε στην ιατρική. Καμία από τις διαγνώσεις δεν υποστηρίζονται από αντικειμενικά αποδεικτικά στοιχεία σωματικής νόσου ή ασθένειας ή αποδεικτικά στοιχεία της ιατρικής επιστήμης.

09 Απριλίου, 2012

Πανοπτικόν

Πανοπτικόν
γράφει ο


Ο Ilya Prigogine ακολούθως επισημαίνει ένα συμπέρασμα που διανοίγει μια νέα ατραπό στον τρόπο σκέψης των φυσικών επιστημών:

Να ποια φαίνεται να είναι η πικρή αλήθεια: η αμείλικτη και αμετάκλητη αποσύνθεση του σύμπαντος, όπως το ξέρουμε, ολοένα και επιβεβαιώνεται· η οργάνωση, που στηρίζει κάθε διατεταγμένη δραστηριότητα, από τους ανθρώπους μέχρι τους γαλαξίες, σιγά-σιγά αλλά αναπόφευκτα καταρρέει και ακόμα είναι δυνατό να την πλήξει η ολική βαρυτική κατάρρευση και να τη ρίξει στη λήθη - η εντροπία, από ένα σημείο και ύστερα, κυριεύει...
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα