22 Δεκεμβρίου, 2013

Οι Ατραποί της Προσωπικότητας

Έχοντας γνωρίσει τη σημασία που έχουν οι Ατραποί στην Εσωτερική Παράδοση, σε αυτό το άρθρο περνάμε σε μια λεπτομερή μελέτη των Ατραπών του Δένδρου της Ζωής, ξεκινώντας με εκείνες που συνδέονται με την Προσωπικότητα του ανθρώπου.

Οι Ατραποί της Προσωπικότητας
Οι Ατραποί της Προσωπικότητας, εννέα στο σύνολό τους, αποτελούνται από την 32η που ενώνει τις Σεφίρες από το Μαλκούτ στο Γεσούντ, την 29η που ενώνει το Μαλκούτ με το Νετζάχ, την 31η που ενώνει το Μαλκούτ με το Χοντ, την 28η που ενώνει το Γεσούντ με το Νετζάχ, την 30η που ενώνει το Γεσούντ με το Χοντ, την 27η που ενώνει το Χοντ με το Νετζάχ, την 25η που ενώνει το Γεσούντ με το Τίφαρετ, την 26η που ενώνει το Χοντ με το Τίφαρετ και την 24η που ενώνει το Νετζάχ με το Τίφαρετ.

Εδώ θα θέλαμε να συμπληρώσουμε πως μέσα από τις Ατραπούς, που είναι μια μέθοδος ψυχανάλυσης, φαίνεται και η διαφορά που υπάρχει ανάμεσα στις τεχνικές του Φρόιντ και του Γιούνγκ όπου, υποσυνείδητες εικόνες γίνονται κατά τον πρώτο ιστορίες της καθημερινής ζωής από τη ζωή στο Μαλκούτ, ή κατά τον Γιούνγκ εικόνες που εξελίσσονται σε σύμβολα μεταμόρφωσης που οδηγούν στην ψυχική αρμονία του Τίφαρετ.

Θα ακολουθήσει μια περιεκτική ανάλυση στις Ατραπούς της Προσωπικότητας καθώς θα αναφερθούμε στα σημαντικότερα σημεία συμβολισμού, λέξεις κλειδιά της κάθε Ατραπού ώστε να αποκτήσουμε μια μικρή γνώση τους.

Η επιτυχία δεν έρχεται όταν "ακολουθείς την καρδιά σου"

Η επιτυχία δεν έρχεται όταν ακολουθείς την καρδιά σου
γράφει η


Όταν φτιάχνουμε μια θεωρία ή πεποίθηση, χρειάζεται να την αντιλαμβανόμαστε και από την "ανάποδη" για να μην περιορίζουμε τον εαυτό μας ζώντας ψευδαισθήσεις.

Είναι έντονη η προτροπή, "ακολούθησε την καρδιά σου ή τα όνειρά σου για να πετύχεις". Όμως, είναι πραγματικά αληθινό αυτό; Πού βρίσκεται η αλήθεια; Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι μάλλον μοιάζει περισσότερο με "όνειρο θερινής νυχτός", παρά με την πραγματικότητα.

Όλοι θα έχουμε παραδείγματα γύρω μας – αν όχι από τον εαυτό μας, ανθρώπων που ακολουθούν την καρδιά τους, που ακολουθούν τα όνειρά τους, κι όμως βρίσκονται σε αφάνεια, στη φτώχεια, στο πουθενά. Η ιστορία του ανθρωπίνου γένους δε, διαθέτει άπειρα παραδείγματα του παρελθόντος. Άνθρωποι αφοσιωμένοι, απόλυτα εστιασμένοι, εντελώς δοσμένοι στο σκοπό τους, κι όμως έφυγαν από αυτόν τον κόσμο φτωχοί, ανώνυμοι και "μικροί"... ίσως, για να γίνουν "μεγάλοι" μετά θάνατον. Αυτό είναι το ζητούμενο; Δεν υπάρχει η λεγόμενη επιτυχία σε αυτό το επίπεδο και διάρκεια γήινης ζωής;

18 Δεκεμβρίου, 2013

Θεϊκή αποκάλυψη στον πολυθεϊσμό και στον μονοθεϊσμό. Δράση, Λόγος και συνέχεια

Θεϊκή αποκάλυψη στον πολυθεϊσμό και στον μονοθεϊσμό
γράφει ο

Περί Αποκαλύψεων

Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις λέξεων, στις οποίες μια συγκεκριμένη έννοια τους, λόγω κάποιων ιδιαίτερων συνθηκών, επικρατεί τόσο των άλλων ώστε τελικά όχι μόνο να ταυτίζεται με αυτήν, αλλά και να αποτρέπει σε κάποιο βαθμό τις άλλες χρήσεις τις οποίες θα μπορούσε να έχει. Ένα πολύ καλό παράδειγμα τέτοιας λέξης είναι η αποκάλυψη. Ενώ γενικά σημαίνει την πράξη του να εμφανίζει κάποιος κάτι κρυμμένο, στην θεολογία - όπου και γράφεται με κεφαλαίο γράμμα - ταυτίζεται με την θεϊκή Αποκάλυψη των μονοθεϊστικών θρησκειών. Η Αποκάλυψη του Γιαχβέ είναι μάλιστα τόσο σημαντικό και ουσιαστικό χαρακτηριστικό για τις τρεις βασικές εκφράσεις του μονοθεϊσμού (Ιουδαϊσμό, Ισλάμ, Χριστιανισμό), που συχνά χαρακτηρίζονται ως οι Αποκαλυπτικές θρησκείες.

13 Δεκεμβρίου, 2013

Ο Σύγχρονος Άνθρωπος και η Άγνοιά του

Ο Σύγχρονος Άνθρωπος και η Άγνοιά του



Ο σύγχρονος άνθρωπος σήμερα που νομίζει ότι τα ξέρει όλα, είναι στην πραγματικότητα βυθισμένος στην άγνοια. Είναι σε χειρότερη κατάσταση ακόμα και από τους αγράμματους του Μεσαίωνα, γιατί η ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια. Ο αμαθής ακούει αυτά που του λένε, ενώ ο ημιμαθής θέλει να μιλάει ο ίδιος. Ο αμαθής υπάρχει πιθανότητα να μάθει γιατί έχει επίγνωση της άγνοιάς του και θέλει να ακούσει για να μάθει. Ο ημιμαθής δεν μαθαίνει ποτέ γιατί νομίζοντας ότι γνωρίζει τα πάντα δεν δέχεται ν' ακούσει τίποτε και από κανέναν. Δεν υπάρχει άνθρωπος σήμερα που να μην έχει άποψη για τον ιμπεριαλισμό, το κεφάλαιο, τις ΗΠΑ, τη Microsoft, τον εθνικισμό κλπ.. Όλοι "γνωρίζουν" τα πάντα, άσχετα αν "μυστηριωδώς" αυτή η γνώση τους δεν έχει πρακτικά κανένα θετικό αποτέλεσμα. Όλοι "γνωρίζουν" τα πάντα, αλλά κανένας δεν δίνει λύση στα παγκόσμια προβλήματα.

07 Δεκεμβρίου, 2013

Το σπιτάκι, το φτωχοκαλυβάκι... δεν ήταν τελικά δικό σου

Το σπιτάκι, το φτωχοκαλυβάκι
Όπως έλεγε ο Χάξλεϋ, η ουσία είναι να κατορθώσει κάποιος να μην είναι μέρος αυτού του κόσμου, αλλά να ζει μέσα σ' αυτό το κόσμο. Ένας καλός παρατηρητής δηλαδή που δεν χρειάζεται να πάει σε κάποιο ερημωμένο βουνό για να πει πως δεν συμμετέχει σ' αυτό που δεν τον εκπροσωπεί. Μπορείς να είσαι εδώ, να συναναστρέφεσαι, να μιλάς, να δουλεύεις, να διασκεδάζεις, να κάνεις οικογένεια, να προχωράς δίπλα σε όλους, αλλά αυτό δεν σε υποχρεώνει να τους μοιάζεις. Να τους αντιγράφεις. Να χειάζεσαι την αποδοχή τους. Το πρώτο βήμα στην ελευθερία ίσως είναι να μπορεί κάποιος να σπάσει τις μέγιστες εμμονές του ανθρώπου, αναλαμβάνοντας προσωπικά την ευθύνη να ζήσει πέρα από αυτές. Στα άγνωστα μονοπάτια που είναι κρυμμένα στα ντουλάπια της ανθρώπινης ιστορίας. Εκείνα τα ντουλάπια που κρατιούνται κλειστά, όχι γιατί τα φυλάει κάποιο φοβερό τέρας, αλλά γιατί οι άνθρωποι εκπαιδεύτηκαν να μην ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΑΙ να τα ανοίξουν.

Τι φοβάται αλήθεια το μέγα πλήθος; Ποια είναι τα κλειδιά από τις χειροπέδες του; Ποιές είναι τελικά οι χειροπέδες;

Worldwide Collection

Reuters: The Most Astonishing Pictures of 2013

02 Δεκεμβρίου, 2013

Η πολιτική λειτουργία της τέχνης



Τι πιστεύετε πως είναι ο καλλιτέχνης; Ένας ανόητος ο οποίος έχει απλά μάτια αν είναι ζωγράφος ή αυτιά αν είναι μουσικός; Αντίθετα, την ίδια στιγμή είναι ένα πολιτικό ον, το οποίο διαρκώς ανταποκρίνεται σε σπαραξικάρδια, φλογερά ή χαρούμενα γεγονότα και απέναντι στα οποία παίρνει θέση με ποικίλους τρόπους. Όχι, η ζωγραφική δε γίνεται για να διακοσμεί διαμερίσματα. Είναι ένα εργαλείο πολέμου για να επιτίθεται, αλλά και να αμύνεται ενάντια στον εχθρό.

Pablo Picasso, 1945

Η ακραιφνής αυτή ρήση του Πάμπλο Πικάσσο ενέχει απόλυτη κοινωνική και πολιτική επιθετικότητα η οποία συνάδει με τις συνθήκες ζωής και δημιουργίας της εποχής του. Στο σήμερα που οι κοινωνικοί και πολιτικοί όροι της καλλιτεχνικής δημιουργίας έχουν αισθητά διαφοροποιηθεί ηχεί κάπως παράταιρη, είναι αλήθεια. Ωστόσο, η μελέτη της ιστορίας των λειτουργιών που έχει γνωρίσει, υλοποιήσει και ενσωματώσει η τέχνη, στις διάφορες εποχές και στους διάφορους πολιτισμούς, ταυτίζεται, στην ουσία, με τη μελέτη της έννοιας και του περιεχομένου του έργου τέχνης, τις κοινωνικές αντιλήψεις για την τέχνη, τη θέση του καλλιτέχνη στην εκάστοτε κοινωνία, τις θεωρίες για την τέχνη, τους υποστηρικτικούς θεσμούς και τους μηχανισμούς προώθησης της καλλιτεχνικής δημιουργίας.

30 Νοεμβρίου, 2013

Ο Έρμαν Έσσε παραδίδει 66 μαθήματα καθημερινής σοφίας

Έρμαν Έσσε
Ο Έρμαν Έσσε δεν ήταν μόνο ένας σημαντικός συγγραφέας. Τα τελευταία είκοσι χρόνια της ζωής του τα αφιέρωσε στην κηπουρική, στις ακουαρέλες που αγαπούσε να ζωγραφίζει και στα χιλιάδες γράμματα αναγνωστών του στα οποία απαντούσε. Πενήντα ένα χρόνια μετά το θάνατό του δίνει ακόμα απαντήσεις σε ερωτήσεις που αφορούν στη μοναξιά και τις δυσκολίες της συνύπαρξης, στις καθημερινές μας μάχες, στο πώς καθένας λανθασμένα οχυρώνεται στον εαυτό και τον εγωισμό του, στα λάθη, τις παραλείψεις, την έλλειψη περισυλλογής, την αυτοεκτίμηση.

Χάρη στο βιβλίο "66 Μαθήματα καθημερινής σοφίας" του Άλαν Πέρσυ, που κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Πατάκη (σε μετάφραση Αγαθής Δημητρούκα), ο Γερμανός συγγραφέας του "Λύκου της στέπας" παραδίδει ακόμα μαθήματα ζωής.

Η ζωή κάθε ανθρώπου είναι ένας δρόμος προς τον εαυτό του, το πρόπλασμα ενός δρόμου, το προσχέδιο ενός μονοπατιού. Κανένας άνθρωπος δεν έφτασε να είναι εντελώς ο εαυτός του, ωστόσο, οι πάντες φιλοδοξούν να το κατορθώσουν, άλλοι στα τυφλά, άλλοι µε περισσότερο φως, ο καθένας όπως μπορεί,

Οι Γιόγκι του Θιβέτ

Θιβέτ, η γη του χιονιά, βρίσκεται αγκαλιά σε ένα μυθικό σύννεφο. Ήταν ένα μέρος άγνωστο για τον κόσμο πέρα ​​από τα τείχη του βουνού, για σχεδόν μια χιλιετία. Εξωτικές ιστορίες αφθονούν σχετικά με αυτούς τους απόκοσμους ανθρώπους στο τεράστιο οροπέδιο που αγκαλιάζεται από τα βουνά. Αλλά δεν ήταν μια χώρα που έπρεπε να γνωστοποιηθεί απότομα στους ξένους. Δυσπρόσιτο και απομακρυσμένο, το Θιβέτ παραμένει ένα αποκύημα φαντασίας για τη δυτική κοινωνία.

Όταν οι πρώτες αποστολές των δυτικών εισήλθαν στην απαγορευμένη γη στα τέλη του 19ου αιώνα, έφεραν πίσω τις πρώτες εικόνες που ο έξω κόσμος είχε δει ποτέ. Ήταν εικόνες που προκάλεσαν φανταστικές ιστορίες, αλλά ακόμη περισσότερο, φάνηκε σαν οι δυτικοί να ήθελαν να πιστέψουν στην μυθική Shangri-La, μια εύκρατη Ασιατική γη προστατευμένη από το εξωτερικό, που διέπεται από τη φιλοσοφία της συμπόνιας και της μη-βίας, ελεύθερη από τις κακουχίες ή διαμάχες.

25 Νοεμβρίου, 2013

Οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ασπαστούν μια γνώμη εάν είναι κοινά αποδεκτή

Η γνώμη της μάζας
Η τέχνη του να έχεις πάντα δίκιο –


Δεν υπάρχει γνώμη, όσο παράλογη κι αν είναι που οι άνθρωποι να μην είναι έτοιμοι να την ασπαστούν μόλις πειστούν πως είναι κοινώς αποδεκτή. Το παράδειγμα των άλλων επηρεάζει τόσο τη σκέψη τους όσο και τις πράξεις τους. Είναι σαν πρόβατα που ακολουθούν τον αρχηγό του κοπαδιού όπου τους οδηγήσει. Θα προτιμούσαν να τον ακολουθήσουν στο θάνατο παρά να σκεφτούν από μόνοι τους.

Είναι πολύ περίεργο που η γενική απήχηση μιας γνώμης έχει για τους ανθρώπους τόση βαρύτητα. Η ίδια τους η εμπειρία είναι σε θέση να τους διδάξει πως η αποδοχή μια γνώμης γίνεται άκριτα και είναι αποτέλεσμα μίμησης. Παρόλα αυτά, οι ίδιοι δεν το αντιλαμβάνονται ποτέ, καθώς δεν κατέχουν αυτογνωσία. Μόνο οι εκλεκτοί σύμφωνα με τον Πλάτωνα "τις πολλοίς πολλά δοκεί", που σημαίνει πως ο κόσμος μπορεί να σκέφτεται αμέτρητες ανοησίες και δεν είναι δυνατό ν' ασχοληθούμε με όλες.

Ελληνικός Ζεόλιθος

Ελληνικός Ζεόλιθος
Ο όρος ζεόλιθος επινοήθηκε το 1756 από τον Σουηδό ορυκτολόγο Axel Fredrik Cronstedt, ο οποίος παρατήρησε ότι κατά την ταχεία θέρμανση του ορυκτού stilbite, παράγονται μεγάλες ποσότητες ατμού από το νερό, οι οποίες απορροφούνται από το ορυκτό. Βασιζόμενος σ’ αυτό το γεγονός, ονόμασε αυτό το ορυκτό zeolite, από την ελληνική λέξη ζέω (zeō), που σημαίνει βράζω και λίθος. Οι ζεόλιθοι είναι αργιλοπυριτικά μέλη μιας οικογένειας μικροπορωδών στερεών γνωστή ως μοριακά κόσκινα. Μέχρι σήμερα έχουν αναγνωρισθεί και περιγραφεί περισσότερα από 45 είδη φυσικών ζεόλιθων. Εν τούτοις, μόνο επτά από αυτά και συγκεκριμένα τα ορυκτά μορντενίτης, κλινοπτιλόλιθος, φερριερίτης, χαμπαζίτης, εριονίτης, φιλλιψίτης και ανάλκιμο απαντούν σε ικανοποιητικές ποσότητες, ώστε να θεωρούνται εκμεταλλεύσιμα υλικά. Για διατροφικές, φαρμακευτικές, ιατρικές, περιβαλλοντικές, υδατικές, γεωργικές και βιομηχανικές χρήσεις, απαιτείται η περιεκτικότητα σε ζεόλιθο τύπου-HEU (κλινοπτιλόλιθο- ευλανδίτη) να είναι μεγαλύτερη από 75%. Σε 30 θέσεις του Νομού Έβρου εντοπίστηκαν 4 είδη ζεολίθων. Σε 4 από τις 10 θέσεις του Δήμου Τριγώνου (Πετρωτά- Πεντάλοφος) εντοπίστηκε φυσικός ζεόλιθος με ποιότητα που κυμαίνεται από 76% έως 89%. Το οικονομικό- επενδυτικό ενδιαφέρον εντοπίζεται στην θέση Ρέμα Ντρίστα των Πετρωτών του Δήμου Τριγώνου, όπου εντοπίστηκαν αποθέματα υψηλής ποιότητας φυσικού ζεόλιθου, ο αποκαλούμενος Ελληνικός Φυσικός Ζεόλιθος (ΕΛΦΥΖΕ). Ο ΕΛΦΥΖΕ, ορυκτολογικά περιέχει 89% ζεόλιθο τύπου HEU (κλινοπτιλόλιθο-ευλανδίτη), 3% μαρμαρυγία + αργιλικά ορυκτά, 4% αστρίους, 2% χαλαζία και 2% χριστοβαλίτη.

22 Νοεμβρίου, 2013

Εκπληκτικές αφίσες με κοινωνικό μήνυμα

Οι καλλιτέχνες στο πλευρό της προσπάθειας για την κοινωνική ευαισθητοποίηση στα διαφορετικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το ον που λέγεται άνθρωπος και συνολικότερα η πλάση ολόκληρη, από το κτήνος που επίσης λέγεται άνθρωπος.

Για την κατασκευή μιας γούνας, απαιτούνται 120 δέρματα μικρών ζώων

Furs

20 Νοεμβρίου, 2013

Με το βλέμμα στραμμένο στον μικρόκοσμο

Αντώνης Απέργης - Νεκρή Φύση
Την προσοχή του στην αλήθεια και τη μαγεία του μικρόκοσμου στρέφει ο ζωγράφος Αντώνης Απέργης μέσα από τα νέα του έργα, μικρών διαστάσεων, τα οποία φιλοτέχνησε μέσα στο 2013 και θα τα παρουσιάζει στον Εικαστικό Κύκλο από τις 16 Νοεμβρίου.

"Σε αντίθεση με την προηγούμενή μου έκθεση, στην οποία παρουσίασα τη γιγάντωση των αντικειμένων και των εικαστικών θεμάτων, στην τωρινή αποφάσισα να κάνω μικρά έργα, 20x20 έως 50x50 το μεγαλύτερο, γιατί θέλησα να δώσω έμφαση στον μικρόκοσμο. Σε μια μεγάλη επιφάνεια οι λεπτομέρειες υπάρχουν μεν, αλλά χάνονται. Εδώ θέλησα να τονίσω τη λεπτομέρεια γιατί θεωρώ ότι σε αυτή κρύβεται η ουσία", αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αντώνης Απέργης και τονίζει πως "στην πολυτάραχη, εκκωφαντική, άχρωμη και βάναυση ζωή που βιώνουμε έχουμε λησμονήσει την σημαντότητα ενός μικρόκοσμου που γεννιέται μέσα από το φως, ανανεώνεται με τους συμπαντικούς φθόγγους της μουσικής και φωλιάζει μέσα μας ως η μοναδική αλήθεια της γένεσης του ΕΙΝΑΙ".

17 Νοεμβρίου, 2013

Οι Κόρες της Σελήνης

Daughter of Moon


Από τα σπλάχνα της αναδύθηκαν πολλές κόρες,
όμορφες και σαγηνευτικές στην όψη.
Η επιδερμίδα τους είχε το ασημί χρώμα της μητέρας τους,
στην φωτεινή της όψη
και τα μαλλιά τους σκούρα σαν τον έβενο από την αθέατη πλευρά της.

Για αμέτρητους καιρούς παρατηρούσαν και κατέγραφαν,
τα κατορθώματα της φυλής των Ανθρώπων
έτσι όπως διαδραματίζονταν στην αντίπερα γαλάζια σφαίρα.

Ανάλογα με τις ανάγκες των καιρών και την σοφία τους,
ενσαρκώνονταν σε θνητά σώματα, όμοια ως ένα βαθμό με την αιθέρια ύπαρξή τους
για να θυμούνται από που προήλθαν και ποιός ήταν ο σκοπός τους.

Τριγυρνούσαν ανάμεσα στους Ανθρώπους ως μέλη της κοινωνίας τους,
γεύονταν τον έρωτά τους και όλα τους τα πάθη
γιατί ήταν πιο κοντά στη φύση τους απ' ότι οι φωτεινοί αδερφοί τους.

06 Νοεμβρίου, 2013

Στο όνομα της αγάπης...

Osho


Δεν μπορείς να αγαπήσεις κάποιον που μισεί τον εαυτό του και σε αυτήν την άτυχη Γη σχεδόν όλοι μισούν τον εαυτό τους.

Όλοι καταδικάζουν τον εαυτό τους. Πως μπορείς να αγαπήσεις κάποιον που είναι καταδικαστικός προς τον εαυτό του;

Δεν θα σε πιστέψει! Δεν μπορεί να αγαπήσει εκείνος τον εαυτό του - πως τολμάς εσύ;

Αφού δεν μπορεί εκείνος να αγαπήσει τον εαυτό του - πως μπορείς εσύ να τον αγαπάς;

Θα υποπτευθεί κάποιο παιγνίδι, κάποιο τρικ. Θα υποπτευθεί ότι προσπαθείς να τον εξαπατήσεις στο όνομα της αγάπης! Θα είναι σε επιφυλακή συναγερμού και η καχυποψία του θα δηλητηριάσει το είναι σου.

Αν αγαπήσεις κάποιον που μισεί τον εαυτό του, προσπαθείς να καταστρέψεις την οπτική που έχει για τον εαυτό του. Και κανείς δεν αφήνει εύκολα την άποψη που έχει για τον εαυτό του. Αυτή είναι η ταυτότητά του, θα μάχεται με εσένα για να σου αποδείξει ότι αυτός έχει δίκιο κι εσύ άδικο....


Αποκάλυψη Το Ένατο Κύμα

04 Νοεμβρίου, 2013

Το αυτονόητο του "Δεν έχω να πληρώσω"

Φόροι
Η γη μπορεί να γυρίζει, αλλά εγώ είμαι σταθερά καρφωμένη σ' ένα σημείο. Εδώ στο κλουβί με τις τρελές. Στη χώρα που το αυτονόητο θεωρείται πλέον ανατρεπτικός τρόπος σκέψης. Το αυτονόητο είναι πως ένας άνθρωπος που μόλις τρία χρόνια πριν δήλωνε ένα συγκεκριμένο εισόδημα, είχε μια συγκεκριμένη οικονομική επιφάνεια (αυτή που αναλογεί σ' ένα μισθοσυντήρητο της κακιάς ώρας) κι έπαιρνε επιστροφή από την εφορία διακόσια τριακόσια ευρώ και τρία χρόνια αργότερα που είναι σε ακόμη χειρότερη κατάσταση από εκείνη που ήταν, φτωχότερος, ίσως άνεργος, με τις τιμές στα ύψη και την αγοραστική του δυνατότητα στο μηδέν, ΕΝΩ ΔΗΛΑΔΗ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ, όχι μόνο δεν έχει επιστροφή φόρου, αλλά πρέπει να πληρώσει ένα μάτσο φόρους, χαράτσια και γ@μησιάτικα αλλονών. Το αλλονών είναι βεβαιομένο από τη στιγμή που αυτός ο συγκεκριμένος άνθρωπος, δεν συμμετείχε σε καμία κλοπή, δεν τα έφαγε μαζί, δεν είχε κρυφά έσοδα ούτε καταθέσεις σε τράπεζες εξωτερικού, δεν έχει τίποτα που να αποδεικνύει πως ενώ τρια χρόνια πριν δικαιούταν επιστροφή τώρα πρέπει να πληρώνει το δεκαπλάσιο!

01 Νοεμβρίου, 2013

Μόνο αυτό θέλω να μάθω...

Kείμενο γραμμένο το 1890 από μια Ινδιάνα της Tribu των Oriah
Μεταφρ. Lunapiena


Δεν με ενδιαφέρει τι κάνεις για να ζήσεις,
θ έ λ ω  να μάθω...
Τι Πράγμα στη Ζωή σε κάνει ν'ανασαίνεις,
και αν έχεις την δύναμη να ρισκάρεις
για να βρείς της καρδιάς τα  ό ν ε ι ρ α.

Δεν με ενδιαφέρει πόσο χρονών είσαι.
Θέλω να ξέρω
αν ακόμα μπορείς να πάρεις το ρίσκο
και να φανείς αφελής για την  Α γ ά π η,
για το  Ό ν ε ι ρ ο  και για την περιπέτεια
του να είσαι ακόμα...  ζ ω ν τ α ν ό ς.

30 Οκτωβρίου, 2013

Η πρώτη εποχή, η εποχή των "ΖΕΠ ΤΕΠΙ"

Egypt
γράφει ο


Στο κείμενο που ακολουθεί θα γίνει μία συνοπτική παρουσίαση κάποιον όχι τόσο γνωστών αρχαίων μυθολογικών αναφορών, οι οποίες προϋποθέτουν εκτενέστερη μελέτη από τον αναγνώστη, αλλά και μία εκ προοιμίου σοβαρή προσέγγιση καθώς εάν αυτές προσεγγιστούν ανεύθυνα και δίχως ένα ελάχιστο γνωσιολογικό υπόβαθρο, επιτρέπουν σε κάποιους "πονηρούς", να παρουσιάζουν θεωρίες οι οποίες είναι (για τον γράφοντα) τουλάχιστον αστείες, πολύ όμως "εύπεπτες" και "πιασάρικες"...

Μία από τις πιο αινιγματικές αρχαίες αναφορές που σχετίζονται με τον κατακλυσμό και την Ατλαντίδα, είναι οι Αιγυπτιακές αναφορές σε ιερογλυφική γραφή που αφορούν την εποχή των "ΖΕΠ ΤΕΠΙ". ΖΕΠ σημαίνει "χρόνος" και ΤΕΠΙ σημαίνει πρώτος. Η εποχή "ΖΕΠ ΤΕΠΙ" σηματοδοτεί συνεπώς την πρώτη εποχή - πρώτη φορά, για τους αρχαίους Αιγυπτίους. Οι αναφορές που υπάρχουν προέρχονται από τρεις διαφορετικές πηγές. Από ιερογλυφικές επιγραφές του ναού (Εντφού) της Άνω Αιγύπτου (εποχή των Πτολεμαίων γύρω στο 250 π.χ ), από τους Πάπυρους του Τορίνο (ιερατικός πάπυρος με τα ονόματα των Φαραώ), που περιγράφουν την εποχή του Ραμσή και την έξοδο των Εβραίων γύρω στο 1250 π.χ, αλλά και την πέτρα του Παλέρμο η οποία χρονολογείται στην πέμπτη δυναστεία του παλαιού βασιλείου γύρω στο 2500 π.χ.

Η μοναδικότητα του ανθρώπου και τα πεινασμένα φαντάσματα

Πλήθος
γράφει ο - Χρόνος & Ψυχή (απόσπασμα)


Συζητούσα λοιπόν με αυτό το φίλο σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, υπό τη Βουδιστική έννοια. Μια από τις πιο συναρπαστικές εκφράσεις της Βουδιστικής αντίληψης για τον άνθρωπο, αφορά στη σπανιότητα του γεγονότος να γεννηθεί κανείς στον κόσμο με ανθρώπινη μορφή, σε αντίθεση με τις άλλες μορφές ύπαρξης που αναγνωρίζει ο Βουδισμός: ζώα, φυτά, "θεοί", "θεές", "άγγελοι", και δαίμονες όλων των ειδών.

Στον συμβολικό ρεαλισμό της Θιβετανικής παράδοσης, τα ανθρώπινα όντα καταλαμβάνουν ένα μοναδικά κεντρικό χώρο σε όλο το κοσμικό σύστημα, ακριβώς ανάμεσα στους "θεούς" (που πέφτουν θύματα υψηλότερων ψευδαισθήσεων) και στα πεινασμένα φαντάσματα και τους κατοίκους των κατώτερων κόσμων. Σε αυτό τον κεντρικό κοσμικό τόπο, ο οποίος εμπεριέχει όλες τις παρορμήσεις και δυνάμεις όλων των υπόλοιπων κόσμων, μόνο ο άνθρωπος έχει τη δυνατότητα να εργαστεί εσωτερικά, ώστε να ξεφύγει από τη σαμσάρα, τον χωρίς τέλος κύκλο της ψευδαίσθησης και του πόνου.

Χίλιες και μία νύχτες

Χίλιες και μία νύχτες
γράφει η
Ισλαμολόγος - Ειδικές σπουδές πάνω στην Ιστορία, τον Πολιτισμό και την Πολιτική Σκέψη του Ισλάμ στο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών (U.L.B.)


Μεγάλα λογοτεχνικά έργα είναι κυρίως εκείνα που απευθύνονται σε όλο τον κόσμο, σε μικρούς και μεγάλους, σε φτωχούς και πλούσιους, σε απλοϊκούς, αλλά και σε απαιτητικούς αναγνώστες. Είναι εκείνα που παραμένουν ανεξίτηλα στη μνήμη του κοινού γιατί, παρότι αντιπροσωπεύουν μία συγκεκριμένη εποχή, έναν πολιτισμό, έναν λαό, ταξιδεύουν αδιάκοπα έξω από χρονικούς, γεωγραφικούς και πολιτιστικούς περιορισμούς.

Οι "Χίλιες και μια Νύχτες" είναι αναμφισβήτητα ένα από αυτά τα έργα αφού επί αιώνες τώρα εκπροσωπεί τον αραβικό λόγο εκτός Ανατολής ενώ ταυτόχρονα συμπυκνώνει στη συλλογική μνήμη της Δύσης όλη τη γοητεία και τη νοσταλγία του αραβικού μεσαίωνα. Οι "Χίλιες και μια Νύχτες" (Alf lailah wa lailah) είναι ένα πολύχρωμο καλειδοσκόπιο μέσα από το οποίο παρελαύνει ολόκληρη η Ανατολή, απ' τη Δαμασκό ως το Κάιρο, απ' τη Βαγδάτη ως το Μαρόκο, απ' την Κωνσταντινούπολη ως τη Βασόρα κι ακόμα πιο πέρα.

Το γεγονός ότι οι περισσότεροι από εμάς ακούσαμε για πρώτη φορά κάποια από τις ιστορίες της Σαχραζάντ (Shahrazad) σε πολλή νεαρή ηλικία, έχει δημιουργήσει την εντύπωση, τουλάχιστον στις δυτικές κοινωνίες, ότι οι Χίλιες και μια Νύχτες είναι ένα παραμύθι για παιδιά. Άλλοτε πάλι, η αυθαίρετη ερμηνεία κάποιων ερωτικών ιστοριών που περιέχονται στις "Χίλιες και μια Νύχτες" και που χρησιμοποιήθηκαν ως υπόβαθρο για τη δημιουργία υποπροϊόντων της λογοτεχνίας, του κινηματογράφου και της τηλεόρασης, προκάλεσε την αίσθηση ότι πρόκειται για μια ερωτική ανθολογία λαϊκής κατανάλωσης. Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα έργο ζωντανό, δυναμικό, ένα έργο που διαμορφώθηκε μέσα από την ατέλειωτη περιπλάνησή του μέσα στο χρόνο και το χώρο, που άλλοτε εμπλουτίσθηκε κι άλλοτε λογοκρίθηκε για να φτάσει σ' εμάς σε μια μορφή τόσο αλλοιωμένη που κάθε προσπάθεια πλήρους αποκατάστασης του είναι, αν όχι μάταιη, σίγουρα εξαιρετικά επίπονη.

26 Οκτωβρίου, 2013

Η συμβολιστική της μισαλοδοξίας και η δυστυχία των πολλών

Halloween
γράφει ο


Η ρητορική της μισαλλοδοξίας

"Γύφτοι", Τούρκοι και ο μύθος του αιωνίως αθώου Έλληνα.

Από το παράθυρο της σοφίτας μου ακούγεται ρυθμικά η σφυρίχτρα του γυμναστή. Τα παιδιά στα σχολεία χάνουν ώρες για να μάθουν να βηματίζουν σαν στρατιωτάκια υπό τον ήχο εμβατηρίων που άλλοτε χρησιμοποιούσε η Βέρμαχτ και με τελετουργικό που αναπτύχθηκε στα επιτελεία φασιστοειδών, τα δικά μας παιδιά, μοναδικά στην Ευρώπη, οι δικές μας μικρές ψυχές, στοιχημένες και αλύγιστες βηματίζουν σαν σκληροί στρατιώτες χαιρετώντας σε κάποια στιγμή δεσποτάδες, στρατιωτικούς, πολιτικούς τάχα για να γιορτάσουν την αυτοθυσία όσων πολέμησαν για ετούτο τον τόπο. Η μιλιταριστική φαντασίωση συνεχίζεται ενώπιον μου σαν σε ημερήσιο εφιάλτη. Ενώ ο γυμναστής ξελαρυγγιάζεται ένα-δύο, εν-δυο πάνω από την Καλλονή πετάει ένα C-130 κάνοντας κύκλους και ρίχνοντας κατά εξάδες αλεξιπτωτιστές κάπου εκεί στα μακρινά χωράφια των αλυκών, στα πλαίσια κάποιας άσκησης. Στα πέριξ, παρόλο που οι Χρυσαυγίτες πάλι μπήκαν στο αυγό, η κοινωνία δείχνει τελικά πως εκείνη θα τους εκκολάψει ξανά. Οργιάζουν οι προκαταλήψεις για τους "Γύφτους" στη Λέσβο και τα στερεότυπα για τον Κακό Τούρκο ανασκαλεύονται και πάλι με αφορμή κάποια έρευνα που ίσως γίνει εκεί κοντά στην Κάλυμνο. Σε όλη τη χώρα η ακραία, ρατσιστική, πολεμοχαρής σκέψη είναι βαθιά ριζωμένη και ακόμα, καθώς φαίνεται, "σπάει" σε νέα παρακλάδια. Προκαταλήψεις και στερεότυπα αιώνων επικαιροποιούνται εκ νέου. Και η ρητορική της μισαλλοδοξίας δείχνει να βρίσκει ξανά πρόσφορο έδαφος.

20 Οκτωβρίου, 2013

Σιωπηλή Ποίηση: Το Κάλλος και οι υπαρξιακοί προβληματισμοί στην τέχνη (βασανίζομαι... λάθως)*

Salon, Neo-Simbolista flyer
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ (Ελ. Τύπος) το Σάββατο 19/10/13.


Η πραγματική ουσία της τέχνης της εποχής μας είναι πολύ μακριά και πρέπει να αναζητηθεί στο περιθώριο.

Με τα λόγια αυτά, πριν από λίγους μήνες, απευθύνθηκε ένα κάλεσμα σε ζωγράφους από την Ισπανική πολιτιστική ομάδα "Αίρεση και Κάλλος" (Herejia y Belleza) που εδρεύει στο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Το αποτέλεσμα: η πρώτη διεθνής έκθεση νεοσυμβολιστικής ζωγραφικής που λαμβάνει χώρα στην Ευρώπη εδώ και τουλάχιστον εκατό χρόνια με γενικό τίτλο "Για το Κάλλος και το Πνεύμα στην Τέχνη". Η έκθεση διεξάγεται στο Κέντρο Τεχνών του Αυτόνομου Πανεπιστημίου Μαδρίτης με διάρκεια από την 31η Οκτωβρίου ως την 30η Νοεμβρίου.

Συμμετέχουν 29 ζωγράφοι με 37 πρωτότυπα έργα που καλύπτουν το φάσμα των εικαστικών τεχνών και με κεντρικές θεματικές ενότητες εκείνες που έξηψαν τη φαντασία των ξεχασμένων – στις μέρες μας – Συμβολιστών της Μπελ Επόκ: Η μοιραία γυναίκα, οι νυχτερινές διαδρομές, οι εσχατολογικοί προβληματισμοί, οι έκπτωτοι άγγελοι, οι καταραμένοι ποιητές και η μεταμόρφωση εκφράζονται εκ νέου μέσα από τα μάτια δημιουργών του 21ου αιώνα. Η έκθεση πλαισιώνεται από μια σειρά ετήσιων εκδηλώσεων που διοργανώνει η Semana Gotica de Madrid (Γοτθική Εβδομάδα Μαδρίτης), με ομιλίες για την αισθητική και τη φιλοσοφία της τέχνης, όπως και θεατρικές και μουσικές παραστάσεις.

Η Αληθινή Απελευθέρωση - Η Οδός των Μυστών

Λάο Τσε

Η Αληθινή Οδός των Μυστών

Ας δούμε, αγαπητοί φίλοι, τι έκαναν οι μεγάλοι σοφοί της ανθρωπότητας, οι μεγάλοι μύστες της πραγματικότητας, που ήταν άνθρωποι, κοινοί άνθρωποι σαν όλους, σαν τον καθένα μας...
Ας δούμε τι έκανε ο Ορφέας (που δεν ήταν ανύπαρκτο πρόσωπο όπως διακήρυξε η ηλιθιότητα του χριστιανικού παροξυσμού)...
Ας δούμε τι έκανε ο Λάο Τσε, ο αληθινός άνθρωπος, όχι ο Λάο Τσε των θρύλων...
Ας δούμε τι έκαναν οι δάσκαλοι των Ουπανισάδ, που "κρύφτηκαν" στην ανωνυμία για να αποφύγουν την "εκμετάλλευση" των αμαθών...
Ας δούμε τι έκανε ο Βούδας, ο αληθινός Βούδας, ο άνθρωπος Βούδας, όχι ο Βούδας των θρησκευτικών οργανισμών και της φαντασίας...
Ας δούμε τι έκανε ο Ιησούς, ο αληθινός Ιησούς, ο άνθρωπος Ιησούς, όχι ο Ιησούς της εκκλησίας (των εκκλησιών) που είναι μια ονειρική θρησκευτική φιγούρα και μια προβληματική φιλοσοφική έννοια...
Τι έκαναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι; Διαβάστε αγαπητοί φίλοι προσεκτικά την ιστορία τους...

19 Οκτωβρίου, 2013

Η Αυτοκρατορία διχάζεται

G20, Russia 2013


Συρία, Ιράν, Ισραήλ... - αυτοκαταστρεφόμενη ανθρωπότητα

Η αντιπαράθεση οπαδών και αντιπάλων μιας στρατιωτικής επέμβασης κατά της Συρίας συνεχίζεται, περισσότερο άδηλη από ποτέ, καθώς γράφονται αυτές οι γραμμές. Θυμίζει κάπως την περίφημη συνέλευση των Αθηναίων που αποφάσισε τελικά την εκστρατεία στη Σικελία, όπως τη διαιώνισε ο Θουκυδίδης.

Αν η έκβαση αυτής της πολύ-επίπεδης σύγκρουσης, στον ίδιο τον πυρήνα του άρχοντος κατεστημένου, αλλά και στους κόλπους της παγκόσμιας κοινής γνώμης, παραμένει αβέβαιη, ορισμένα συμπεράσματα ήδη επιβάλλονται, άλλα αισιόδοξα και ελπιδοφόρα, άλλα λίαν θλιβερά και απαισιόδοξα.

18 Οκτωβρίου, 2013

Oι παράλληλοι κόσμοι ειναι εδώ

Oι παράλληλοι κόσμοι ειναι εδώ


Οι Παράλληλοι Κόσμοι υπάρχουν στ' αλήθεια, σύμφωνα με μία πρόσφατη σημαντικότατη επιστημονική ανακάλυψη επιστημόνων του πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία έχει ήδη περιγραφεί από αρκετούς ειδικούς ως "μία από τις πιο σπουδαίες εξελίξεις στην ιστορία της Επιστήμης..."

Η επιστημονική Θεωρία του Παράλληλου Σύμπαντος, προτάθηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του 1950 από τον αμερικανό φυσικό Hugh Everett και είναι επιστημονικά αποδεκτό ότι βοηθά σημαντικά στην κατανόηση και εξήγηση μυστηρίων της Κβαντομηχανικής που έχουν απασχολήσει και προβληματίσει τους επιστήμονες για δεκαετίες.

Στο Σύμπαν των "Πολλών Κόσμων" της θεωρίας του Everett, κάθε φορά που μία νέα φυσική πιθανότητα εξερευνείται, το Σύμπαν διχάζεται και διαχωρίζεται. Με έναν αριθμό πιθανών εναλλακτικών αποτελεσμάτων, το κάθε ένα αποτέλεσμα πραγματοποιείται στο ολόδικό του Σύμπαν, το οποίο δημιουργείται εξαιτίας του.

09 Οκτωβρίου, 2013

"Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση" (documentary)

Η Απαγορευμένη Εκπαίδευση (La Educacion Prohibida) είναι ένα ανεξάρτητο ντοκιμαντέρ που κυκλοφόρησε το 2012. Περιγράφει ποικίλες εναλλακτικές πρακτικές εκπαίδευσης και αντισυμβατικά σχολεία στη Λατινική Αμερική και την Ισπανία και περιλαμβάνει εκπαιδευτικές προσεγγίσεις όπως η λαϊκή επιμόρφωση, το σύστημα Μοντεσσόρι, η προοδευτική εκπαίδευση, η εκπαίδευση Βάλντορφ, η κατ' οίκον διδασκαλία.

Το ντοκιμαντέρ χωρίζεται σε 10 θεματικά επεισόδια, που το καθένα παρουσιάζει μια διαφορετική πτυχή της εκπαίδευσης στο πλαίσιο του σχολείου και έξω από αυτό. Τα θέματα περιλαμβάνουν την ιστορία του σχολικού συστήματος, την εξουσία και δύναμη στα σχολεία, την αξιολόγηση και το διαχωρισμό των μαθητών, την κοινωνική λειτουργία των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, καθώς και το ρόλο των εκπαιδευτικών και των οικογενειών.

08 Οκτωβρίου, 2013

Κορνήλιος Καστοριάδης: Οι ρίζες του μίσους

Κορνήλιος Καστοριάδης
Ένα κείμενο του μεγάλου έλληνα φιλοσόφου, οικονομολόγου και ψυχαναλυτή. Από τους μεγαλύτερους στοχαστές του 20ου αιώνα, συνένωσε στο έργο του την πολιτική, τη φιλοσοφία και την ψυχανάλυση. Αποκλήθηκε "φιλόσοφος της αυτονομίας", υπήρξε συγγραφέας του σημαντικού βιβλίου "Η φαντασιακή θέσμιση της κοινωνίας" και συνιδρυτής του περιοδικού "Σοσιαλισμός ή Βαρβαρότητα".

Υπάρχουν δύο ψυχικές εκφράσεις του μίσους: το μίσος για τον άλλο και το μίσος για τον εαυτό μας, το οποίο συχνά δεν παρουσιάζεται ως τέτοιο. Αλλά πρέπει να καταλάβουμε ότι και τα δυο έχουν κοινή ρίζα, την άρνηση της ψυχικής μονάδας να δεχθεί αυτό που για την ίδια είναι ξένο. Η οντολογική αυτή διάρθρωση του ανθρώπου επιβάλλει αξεπέραστους εξαναγκασμούς σε κάθε κοινωνική οργάνωση και σε κάθε πολιτικό πλάνο. Καταδικάζει αμετάκλητα κάθε ιδέα για μία "διαφανή" κοινωνία, κάθε πολιτικό πλάνο που αποσκοπεί στην άμεση οικουμενική συμφιλίωση.

07 Οκτωβρίου, 2013

Τα τρία δοκίμια του Σοπενχάουερ

Σοπενχάουερ
Aπόσπασμα από το βιβλίο του Irvin D. Yalom, "Στον κήπο του Επίκουρου"


Τα τρία δοκίμια του Σοπενχάουερ: Αυτό που είναι ο άνθρωπος, Αυτό που κατέχει ο άνθρωπος, Αυτό που αντιπροσωπεύει ο άνθρωπος.

Ποιός από μας δεν έχει γνωρίσει κάποιον άνθρωπο (ίσως τον ίδιο μας τον εαυτό) που να είναι τόσο στραμμένος προς τα έξω, τόσο απορροφημένος στη συσσώρευση αγαθών ή στο τι σκέφτονται οι άλλοι, ώστε να χάνει κάθε αίσθηση του εαυτού του;

Ένας τέτοιος άνθρωπος, όταν του τίθεται κάποιο ερώτημα, αναζητεί την απάντηση προς τα έξω κι όχι προς τα μέσα. Διατρέχει δηλαδή τα πρόσωπα των άλλων, για να μαντέψει ποιά απάντηση επιθυμούν ή περιμένουν.

02 Οκτωβρίου, 2013

Μήπως "πλαφόν" και στα εγκλήματα;



Το έγκλημα, η βία, ο τραμπουκισμός, η παντοδαπή κακουργία στο όνομα ιδεολογικών αντιθέσεων ή πολιτικών στοχεύσεων δεν μπορούν να απειλήσουν τη δημοκρατία (την ομαλότητα του πολιτικού βίου), όταν λειτουργεί δημοκρατία. Tέτοια συμπτώματα, εμφανιζόμενα κατά συρροήν, μάλλον αποκαλύπτουν τη δημοκρατία καταργημένη, προσχηματική, σκιώδη. Όσο ο πολιτικός βίος υπηρετεί το κοινωνικό γεγονός και όχι ιδιωτικά-συντεχνιακά συμφέροντα, όσο δεν έχει αυτονομηθεί η πολιτική από την κοινωνία και οι θεσμοί της δημοκρατίας λειτουργούν, κανένας δεν διανοείται ότι μπορούν κακουργήματα ατόμων ή συσπειρωμένων οπαδών οποιασδήποτε ολοκληρωτικής ιδεολογίας να καταλύσουν τη δημοκρατία.

H φρικτή δολοφονία εν ψυχρώ ενός τριαντατετράχρονου παλικαριού από μέλος του κοινωνικού αποστήματος που αυτοτιτλοφορείται "Xρυσή Aυγή" λειτούργησε σαν θρυαλλίδα για μια επιπλέον παταγώδη έκρηξη της αηδιαστικής υποκρισίας των συντεχνιών που αυτο-ονομάζονται "κόμματα": Ωρύονται και ολολύζουν ότι κινδυνεύει η δημοκρατία, απειλείται το πολίτευμα της χώρας από τον ψυχανώμαλο δολοφόνο και τη συμμορία των περιθωριακών που αναμασούν παραληρήματα νεκρών ιδεολογημάτων φρίκης εφιαλτικής.

29 Σεπτεμβρίου, 2013

Όταν η διανοητική ευκολία προάγεται σε αξία

Διανοητική ευκολία
γράφει η


Άλλη μια άσκεπτη πρόταση, άλλη μια επίδειξη ψευτοπροοδευτισμού από τα έδρανα της αριστεράς και μάλιστα από εκείνα της λογικής και μετριοπαθούς ΔΗΜΑΡ: η κ. Ρεπούση, εγχώρια εκπρόσωπος μιας παρωχημένης σχολής ιστορικών, προτείνει την κατάργηση των αρχαίων ελληνικών στο σχολείο. Η στάση αυτή είναι από τη μία πλευρά δήθεν προκλητική (του τύπου épater le bourgeois) κι από την άλλη λαϊκιστική εφόσον γονείς, μαθητές και μέρος των καθηγητών επιζητούν την ελάφρυνση από τα μαθητικά βάρη.

Πρόκειται για μια τακτική που εφάρμοσε το ΠΑΣΟΚ από τις πρώτες ημέρες της ανόδου του στην κυβέρνηση: "διευκόλυνση" του σχολείου, απαλλαγή από τα δυσνόητα μαθήματα καθώς κι από οτιδήποτε συνδεόταν – κακώς - με συντηρητισμό, ελιτισμό, εθνικισμό και προγονολατρία. Ήδη, μετά τα γεγονότα του Μαΐου 1968, οι ανθρωπιστικές επιστήμες σε όλον τον κόσμο υπέστησαν μεγάλη ήττα ακριβώς μέσα από τον υποτιθέμενο θρίαμβό τους: η γνώση εκλαϊκεύτηκε, το επίπεδο των σπουδών έπεσε ώστε να αντιστοιχεί στην κοινωνική ισοπέδωση. Το κύρος των διδασκόντων κατέρρευσε και το μάθημα έγινε "διάλογος" χωρίς ωστόσο να μπορεί, εκ των πραγμάτων, να γίνει διάλογος ανάμεσα σε κάποιον που "ξέρει" και σε κάποιον που "δεν ξέρει". Κάτι ανάλογο συνέβη στην Ελλάδα μετά το 1974 και, κυρίως, μετά το 1981. Από την αυταρχική εκπαίδευση περάσαμε, άνετα, εύθυμα και με τη συνηθισμένη μας επιπολαιότητα, στη μηδενική εκπαίδευση.

16 Σεπτεμβρίου, 2013

Κάπου ξεχάσαμε τον Άνθρωπο

Fire flower


Η πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου, είναι σαφώς ένας πολύ σημαντικός παράγοντας, προς την επίτευξη του απώτατου στόχου μας ως είδους. Όσοι ακόμη επιμένουν να αμφισβητούν την κάλυψη αυτής της "ανάγκης" έχουν χάσει κάθε όραμα και ελπίδα και δεν υπάρχει λόγος ούτε καν να παρουσιάσουμε επιχειρήματα προς το αντίθετο, εφόσον οι παρωπίδες τους είναι τόσο καλά στερεωμένες, που κάθε τέτοια προσπάθεια είναι χαμένος κόπος.

Μυήσεις, ατραποί, εγχειρίδια και "τελετές" θα βρείτε άπειρες. Λίγοι είναι όμως εκείνοι που κρούουν των κώδωνα του κινδύνου από την αποκλειστική αφιέρωσή μας σε τέτοιες πρακτικές. Και δεν αναφέρομαι σε "μαύρες μαγείες" και "απώλεια της ψυχής" ή οτιδήποτε παρεμφερές. Ο κίνδυνος που ελλοχεύει από την υπερβολική ενασχόλησή μας με το "μέσα" μας ή το "έξω" μας (ανάλογα με το φιλοσοφικό μας πρίσμα), είναι ότι ξεχνάμε να δώσουμε σημασία στο "γύρω" μας.

15 Σεπτεμβρίου, 2013

Ο γκουρουδάσκαλος κι ο χαμένος Θεός

Ο Χαμένος Θεός
Εσύ λοιπόν, αυτό το ανομοιογενές μείγμα από ανησυχίες, φοβίες, ελπίδες, απελπισίες, πόνους, μοναξιά, δυστυχία, έλλειψη αγάπης κι όλα τα υπόλοιπα, κάθεσαι στα πόδια του σύγχρονου γκουρουδάσκαλου για να ακούσεις τη μαγική φράση: "ο Θεός είναι μέσα σου". Πόσο επικίνδυνο θα μπορούσε να είναι αυτό; Μήπως σε απομακρύνει ακόμη περισσότερο από την αλήθεια που προσπαθεί να υποδείξει;

Μέσα σε εσένα; Άρα υπάρχει το μέσα και το έξω. Αμέσως η σκέψη τα χωρίζει. Υπάρχει το "εσένα", το "εμένα" και του "άλλου". Όλο αυτό δεν είναι παρά μια ακόμη ανοησία της εγωκεντρικής δραστηριότητας, του κέντρου εκείνου που λέει πως είμαι διαφορετικός απ’ τον άλλο, είμαι ξεχωριστός. Δεν είναι παρά ακόμη ένα αποτέλεσμα της σκέψης. Κάθε φορά που λέμε "εγώ", "εμένα", "μέσα μου", "είμαι αυτό δεν είμαι εκείνο", είναι αποτέλεσμα της σκέψης μας. Η σκέψη είναι που δημιούργησε το κέντρο με τη μορφή του "εγώ" και του "εσύ" κι από αυτό το κέντρο δρούμε συνεχώς λανθασμένα.

Η αληθινή επανάσταση

Η αληθινή επανάσταση


Αν και από μικρά παιδιά (μιλάω για μένα) ανατραφήκαμε σε ένα "γνήσιο θρησκευτικό περιβάλλον" και μολονότι ασχολούμαστε στο ιστολόγιο με θέματα της θρησκευτικής παράδοσης, από την δική μας σκοπιά, που δεν εντάσσεται σε θρησκείες θρησκευτικούς οργανισμούς, ή κάποιες ιδιαίτερες αντιλήψεις (όπως διαπιστώνει κάποιος από την ποικιλία των θεμάτων, που καλύπτουν τον Ορφισμό και την Ελληνική Φιλοσοφία, τον Βουδισμό, την Βεδάντα, τον Ταοϊσμό, τον Χριστιανισμό, την Μεταφυσική, κλπ...) κανείς δεν θα μπορούσε να μας κατηγορήσει ότι ονειροβατούμε σε μεταφυσικούς (και ίσως ανύπαρκτους) κόσμους κι είμαστε αποκομμένοι από τα "πράγματα της γης". Το αντίθετο συμβαίνει.

03 Σεπτεμβρίου, 2013

Λευκή γυναίκα εθεάθη με Έλληνα!

Διάχυτη στη συντηρητική κοινωνία των ΗΠΑ ήταν η άποψη ότι οι Έλληνες είναι ανάξιοι των προγόνων τους. Φτωχοί συγγενείς της δοξασμένης κληρονομιάς. Ανατολίτες, όχι ευρωπαίοι, άξεστοι και αδύναμοι να σηκώσουν το βάρος του κλέους του αρχαίου πολιτισμού.

Αν πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ’ την αρχή θα δούμε ότι οι άνθρωποι που πήραν τον δρόμο της ξενιτιάς άφηναν πίσω μια πατρίδα που η γη της είχε "ζήσει" την εξευτελιστική ήττα από τους Τούρκους (1897), τον Εθνικό Διχασμό, τους δύο Βαλκανικούς Πολέμους, τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, την αποτυχία της εκστρατείας κατάληψης της Άγκυρας (με συνέπεια τη Μικρασσιατική Καταστροφή) και δύο Χρεοκοπίες (1893 & 1932).

31 Αυγούστου, 2013

Είναι σημαντικό να φανταζόμαστε το μετά τον καπιταλισμό (Ντ. Χάρβεϊ)

Ντ. Χάρβεϊ
Μετάφραση: Δημήτρης Γκιβίσης
Πηγή: Red Pepper via RedNoteBook


Από τα ζητήματα της στέγασης μέχρι τους μισθούς, ο Ντέιβιντ Χάρβεϊ υποστηρίζει ότι η εξέταση των αντιφάσεων του καπιταλισμού μπορεί να δείξει τον δρόμο προς έναν εναλλακτικό κόσμο.

- Ετοιμάζετε το νέο βιβλίο σας "Οι δεκαεπτά αντιφάσεις του καπιταλισμού". Γιατί επικεντρώνεστε σε αυτές;

- Η ανάλυση του καπιταλισμού δείχνει ότι υπάρχουν σημαντικές και θεμελιώδεις αντιφάσεις. Σε τακτά χρονικά διαστήματα οι αντιφάσεις αυτές ξεφεύγουν από τον έλεγχο και δημιουργούν κρίσεις. Σήμερα βρισκόμαστε μέσα σε μια κρίση και νομίζω ότι είναι σημαντικό να ρωτήσουμε "ποιες ήταν οι αντιφάσεις που μας οδήγησαν σε αυτήν;". "Πώς μπορούμε να αναλύσουμε την κρίση από την άποψη των αντιφάσεων;". Μια από τις μεγάλες ρήσεις του Μαρξ ήταν ότι "μια κρίση είναι πάντα το αποτέλεσμα υπόγειων αντιφάσεων". Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ασχοληθούμε με αυτές, παρά με τα αποτελέσματά τους.

18 Αυγούστου, 2013

Αποχαιρετιστήρια επιστολή

Αποχαιρετιστήρια επιστολή
γράφει ο


Αν ο Θεός ξεχνούσε για μια στιγμή ότι είμαι μια μαριονέτα φτιαγμένη από κουρέλια και μου χάριζε ένα κομμάτι ζωή, ίσως δεν θα έλεγα όλα αυτά που σκέφτομαι, αλλά σίγουρα θα σκεφτόμουν όλα αυτά που λέω εδώ.

Θα έδινα αξία στα πράγματα, όχι γι’ αυτό που αξίζουν, αλλά γι’ αυτό που σημαίνουν.

Θα κοιμόμουν λίγο, θα ονειρευόμουν πιο πολύ, γιατί για κάθε λεπτό που κλείνουμε τα μάτια, χάνουμε εξήντα δευτερόλεπτα φως.

Θα συνέχιζα όταν οι άλλοι σταματούσαν, θα ξυπνούσα όταν οι άλλοι κοιμόνταν.

Θα άκουγα όταν οι άλλοι μιλούσαν και πόσο θα απολάμβανα ένα ωραίο παγωτό σοκολάτα!

Αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο, αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και την ψυχή μου.

Θεέ μου, αν μπορούσα, θα έγραφα το μίσος μου πάνω στον πάγο και θα περίμενα να βγει ο ήλιος.

13 Αυγούστου, 2013

Η ιδεολογία ως μορφή απάτης

Ιδεολογία
γράφει ο


Καμμία ιδεολογία δεν προσέφερε τίποτε απολύτως στην ανθρωπότητα πέρα από εγκλήματα και πολέμους.

Στην μακραίωνη ιστορία του ανθρώπου, όλοι οι πόλεμοι, όλες οι σφαγές, όλα τα έκτροπα έχουν γίνει στο όνομα ιδεών. Συμβαίνει δε, οι μεγαλύτερες πολιτικές απάτες να έχουν τις ρίζες τους σε ιδέες για την βελτίωση της ζωής του ανθρώπου – κάτι που είναι, βέβαια, και μέγα ζητούμενο.

Μπορούμε έτσι να πούμε ότι, παρά τον υπερβατικό χαρακτήρα τους, ή λόγω αυτού, οι ιδέες αποτελούν μία μορφή εξουσίας την οποίαν και αξιοποιούν κατά κόρον όλοι αυτοί που διατείνονται ότι εκφράζουν – ή, ακόμα χειρότερα, ενσαρκώνουν – τις ιδέες. Εξαίρεση στους πιο πάνω κανόνες αποτελούν οι ιδέες που θέλουν να υπάγονται στον πειραματισμό ή καλύτερα στην σκληρή δοκιμασία της επαλήθευσης ή της απορρόφησής τους. Πρόκειται, δηλαδή, για ιδέες που δεν έχουν τελεολογικό χαρακτήρα, αλλά τελούν υπό δοκιμή.

06 Αυγούστου, 2013

Ελληνικές Ομορφιές

Άγιος Αχίλλειος, Πρέσπες
Δημητσάνα, Αρκαδία
Δημητσάνα, Αρκαδία
Φακίστρα, Πήλιο
Φλώρινα
Φολέγανδρος

Κώστας Μπαλάφας (1920 - 2011)

Μέσα από το φακό του, η ιστορία της χώρας μας...
Περήφανοι που ο τόπος μας γέννησε έναν τόσο μεγάλο άνθρωπο και καλλιτέχνη...

Απόσπασμα από το λεύκωμα Κώστας Μπαλάφας. Φωτογραφικό οδοιπορικό στο Άγιον Όρος 1969-2001, εκδ. Αγιορείτικη Φωτοθήκη – Φωτογραφικό Αρχείο Μουσείου Μπενάκη, Άγιον Όρος - Αθήνα 2006.

[...] Γεννήθηκα σ’ ένα κακοτράχαλο ηπειρώτικο χωριό που λες πως και το ίδιο γεννήθηκε για αγώνες πρώτα με την ίδια τη φύση, για να μπορέσει να επιβιώσει στην κακοτράχαλη γη που γεννήθηκε. Και ένα μεγάλο μαράζι ήταν ο ξενιτεμός. Ξενιτεύτηκα νωρίς κι εγώ για λόγους βιοπορισμού, μόλις τέλειωσα το Δημοτικό —το τέλειωσα και δεν το τέλειωσα. Ήμουν τότε έντεκα χρονών και δούλευα σ’ ένα γαλακτοπωλείο. Πριν πιάσω τη μηχανή, είχα γράψει λίγα πράγματα με το μολύβι σ’ ένα μπλοκάκι, τα βιώματά μου.
Επειδή έγραφα και για το αφεντικό μου πράγματα όχι τόσο ευχάριστα, μου σκίσανε το μπλοκάκι και στενοχωρήθηκα πολύ γι’ αυτό, γιατί είχα γενικά όλα μου τα βιώματα, πως έφυγα από το χωριό μου, πως κατέβηκα σε μια πολιτεία όπου είδα φώτα που δεν τα έσβηνε η βροχή και ο αέρας, πως, τέλος πάντων, μπόρεσα να βοηθήσω τον εαυτό μου και την οικογένειά μου. Στο αφεντικό μου αυτό είχαν έρθει κάτι συγγενείς του από την Αμερική, ομογενείς και θεώρησε υποχρέωσή του να τους ξεναγήσει σε διάφορα μέρη. Μια μέρα σκέφτηκαν να ανέβουν στην Πάρνηθα• είπανε, μάλιστα, να πάρουν και μιαν αναμνηστική φωτογραφία. Τότε ήταν τα κουτάκια αυτά τα Brownie της Kodak που στοίχιζαν πολύ φτηνά, ήταν εύκολα στη χρήση, γιατί είχαν aplanar φακό και δεν είχε απαιτήσεις για ειδικούς χειρισμούς. Κάποιος Θα έπρεπε όμως να κρατάει αυτό το κουτί για να φωτογραφηθούν αυτοί και αγγάρεψαν εμένα. Όταν είδα εγώ ότι αυτό που βλέπω μπροστά μου μπορώ να το αποτυπώσω στο χαρτί, με μάγεψε και είπα "ένα τέτοιο εργαλείο θα 'θελα για να αποτυπώσω τα βιώματά μου και να καταχωρίσω τους ανθρώπους που έζησα και μόχθησα μαζί τους, που έζησα χαρές και λύπες". Και ήρθε το πλήρωμα του χρόνου κάποτε, ώστε με ένα ρολόι και λίγες οικονομίες να αποκτήσω μια μηχανούλα. Ήταν μια junior Kodak με 7.7 φακό. Μετά από αυτό αγόρασα μιαν άλλη• πουλώντας τη μηχανή αυτή και πάλι με κάτι οικονομίες πήρα μια Robot. Με τη Robot και μ’ ένα φιλμ που έπεσε κυριολεκτικά από τον ουρανό, μέσα σ’ ένα βομβαρδιστικό ιταλικό που το ‘ριξαν τα αντιαεροπορικά μέσ’ τα Γιάννενα, κατάφερα να συνεχίσω• έκοβα κομματάκια, γέμιζα τις μπομπίνες κι έτσι φωτογράφισα τον Αγώνα.

Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη

Σαράντος Καργάκος
γράφει ο
Εκπαιδευτικός – Ιστορικός – συγγραφέας


Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία.

Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νέο-σουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές "κουλοχέρηδων"... παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους - πέρα από τη μούντζα - για καμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή - τάχα - είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη "χειρώναξ", σαν δεύτερο συνθετικό το "άναξ" που κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι’ αυτό τουμπάραμε...

05 Αυγούστου, 2013

Γκέμμα - Δημήτρης Λιαντίνης

Η "Γκέμμα" αποτελεί το κύκνειο άσμα του Δημήτρη Λιαντίνη. Εκδόθηκε το 1997 όμως κυκλοφόρησε ελάχιστο καιρό πριν ο ίδιος πραγματοποιήσει αυτό που περιγράφει στο κεφάλαιο "Εδώ Μεσολόγγι" του εν λόγω βιβλίου: Αυτοθέλητη έξοδο από τη ζωή.

Κάθε φορά που ερωτεύονται δύο άνθρωποι, γεννιέται το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που ερωτεύουνται δύο άνθρωποι γεννιέται ένας αστέρας με όλους τους πρωτοπλανήτες του. Και κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος, πεθαίνει το σύμπαν. Ή, για να μικρύνω το βεληνεκές, κάθε φορά που πεθαίνει ένας άνθρωπος στη γη, στον ουρανό εκρήγνυται ένας αστέρας supernova.

Έτσι, από την άποψη της ουσίας, ο έρωτας και ο θάνατος δεν είναι απλώς στοιχεία υποβάθρου. Δεν είναι δύο απλές καταθέσεις της ενόργανης ζωής. Πιο πλατιά, και πιο μακρυά, και πιο βαθιά, ο έρωτας και ο θάνατος είναι δύο πανεπίσκοποι νόμοι ανάμεσα στους οποίους ξεδιπλώνεται η διαλεκτική του σύμπαντος. Το δραστικό προτσές δηλαδή ολόκληρης της ανόργανης και της ενόργανης ύλης. Είναι το Α και το ω του σύμπαντος κόσμου και του σύμπαντος θεού. Είναι το είναι και το μηδέν του όντος. Τα δύο μισά και αδελφά συστατικά του.

Έξω από τον έρωτα και το θάνατο πρωταρχικό δεν υπάρχει τίποτα άλλο. Αλλά ούτε είναι και νοητό να υπάρχει. Τα ενενήντα δύο στοιχεία της ύλης εγίνανε, για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Και οι τέσσερες θεμελιώδεις δυνάμεις της φύσης, ηλεκτρομαγνητική, ασθενής, ισχυρή, βαρυτική, λειτουργούν για να υπηρετήσουν τον έρωτα και το θάνατο. Όλα τα όντα, τα φαινόμενα, και οι δράσεις του κόσμου είναι εκφράσεις, σαρκώσεις, μερικότητες, συντελεσμοί, εντελέχειες του έρωτα και του θανάτου. Γι' αυτό ο έρωτας και ο θάνατος είναι αδελφοί και ομοιότητες, είναι συμπληρώματα και οι δύο όψεις του ιδίου προσώπου.

04 Αυγούστου, 2013

Αλλαγή των εκπαιδευτικών προτύπων (Ken Robinson)

Μεταμοντέρνα Βαρβαρότητα

Πείνα - βαρβαρότητα


γράφει η
Δικηγόρος, υποψήφια διδάκτωρ
Νομικής, Université Paris II, Panthéon-Assas, συντονίστρια Ομάδας Νέων
ΙΜΔΑ - Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου


Poverty is the worst form of violence. (Mahatma Gandhi)

...τη σκέψη του ανθρώπου σαν κατάντησε κι αυτός πραμάτεια δοκίμασε να την αλλάξεις... (Γ. Σεφέρης)

Η ανάδειξη της θεματικής της βίας σε ένα από τα συχνότερα εγειρόμενα θέματα συζήτησης την περίοδο αυτήν της κρίσης, επιτρέπει και καθιστά συνάμα αναγκαία τη διατύπωση σκέψεων και συμπερασμάτων στο νομικό και όχι μόνο, πεδίο. Εν προκειμένω, δεν θα εστιάσουμε στην – τουλάχιστον ανιστόρητη – προτροπή για καταδίκη της βίας "απ’ όπου κι αν προέρχεται", όποια χαρακτηριστικά κι αν έχει, όπου κι αν αποσκοπεί (είτε, για παράδειγμα, πρόκειται περί εθνικοαπελευθερωτικής ή αμυντικής βίας, όπως αυτή των επαναστατών του 1821 ή των αγωνιστών του 1940 και της Αντίστασης, είτε πρόκειται περί κατακτητικής βίας, όπως αυτή των στρατευμάτων του Άξονα κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο) ή/και στις παράλληλες σχετικές προσπάθειες μέσω θεωριών "των δύο άκρων", για τον αντιεπιστημονικό και εξυπηρετούντα πολύ συγκεκριμένες σκοπιμότητες χαρακτήρα, των οποίων μία απλή μελέτη ιστορικού και φιλοσοφικού χαρακτήρα μπορεί να πείσει και τον πλέον δύσπιστο, αλλά σε ένα άλλο φαινόμενο: τη σχεδόν πλήρη αποσιώπηση της σημασίας και της κοινωνικής επικινδυνότητας της οικονομικής βίας από πολλούς εκ των τοποθετουμένων σχετικά με το θέμα της βίας γενικότερα.

02 Αυγούστου, 2013

Επέτειος της Δημοκρατίας...

Μνημείο


Κρίμα, δεν μας ευχήθηκε φέτος ο Κάρολος.

Η Τρόικα άθελά της θα σώσει την Ελλάδα.

Με τις εμμονές της ωθεί το τέρας του βενιζελισμού στην "αυτοκτονία".

Όταν σε έναν φτωχό λαό εργαζομένων Πρώτος Πολίτης και Εγγυητής της Δημοκρατίας είναι ένα υψηλόμισθο παράσιτο, όπως ο Παπούλιας, τότε αυτός ο λαός είναι άξιος της μοίρας του. Αν ο λαός περιμένει από τον άνθρωπο αυτόν να λειτουργήσει ως η τελευταία ασφαλιστική "δικλείδα" πριν παραδοθεί η χώρα στους δανειστές, τότε είναι επίτευγμα που βλέπουμε μόνον δανειστές με κουστούμια και όχι στρατούς κατοχής... Πραγματικούς στρατούς με πραγματικά όπλα, αν σκεφτεί κάποιος το πώς αντέδρασε — ή μάλλον το πώς δεν αντέδρασε — ο Παπούλιας ως υποψήφιος Πρόεδρος στις επισημάνσεις της Μπενάκη περί αλλαγής συνόρων, εξαιτίας των νέων συνθηκών στη διεθνή πολιτική σκακιέρα.

Ο Παπούλιας "δικαιούται" στην κυριολεξία αυτήν τη στιγμή να είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μεταπολίτευσης... Ακόμα κι αν δεν υπήρχε, θα έπρεπε να τον "εφεύρουμε". Είναι ο Πρόεδρος αυτός, τον οποίο έπρεπε να έχει η σημερινή "Δημοκρατία" μας... Είναι ο Πρόεδρος με το βαπτιστικό όνομα, το οποίο έπρεπε να έχει ο πρόεδρος των Μνημονίων... Είναι η πλέον αντιπροσωπευτική περίπτωση, που μπορεί να αποκαλύψει τα αίτια της σημερινής αθλιότητας της Μεταπολίτευσης... Ο άνθρωπος με το "δυτικό" όνομα είναι ένα παράσιτο από τότε που υπάρχει σε αυτόν τον κόσμο.

01 Αυγούστου, 2013

Η βιομηχανία του εβραϊκού Ολοκαυτώματος

Χρήματα

Εξαργυρώνοντας πολιτικά το Ολοκαύτωμα...

Μεταξύ του τέλους του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και του τέλους της δεκαετίας του ’60, μόνο ελάχιστα βιβλία και κινηματογραφικές ταινίες έθιγαν το θέμα του ναζιστικού ολοκαυτώματος... Όχι μόνο οι Αμερικανοί γενικά, αλλά και οι Αμερικανοεβραίοι, μηδέ εξαιρούμενων των Εβραίων διανοουμένων, επέδειξαν ελάχιστη προσοχή στο ναζιστικό ολοκαύτωμα. Σε μια έγκυρη έρευνα του 1957, ο κοινωνιολόγος Νέιθαν Γκλέιζερ, ανέφερε ότι η "Τελική Λύση" των Ναζί (όπως και η ίδρυση του ισραηλινού κράτους) "είχε εντυπωσιακά ανεπαίσθητες επιπτώσεις στην εσωτερική ζωή της εβραϊκής κοινότητας της Αμερικής". Σε ένα επιστημονικό συμπόσιο με θέμα "Εβραϊκή ταυτότητα και νέοι διανοούμενοι", το οποίο είχε διοργανωθεί από την επιθεώρηση "Κομένταρι", μόνο δύο από τους τριάντα ένα εισηγητές τόνισαν τον αντίκτυπο του ναζιστικού ολοκαυτώματος. Παρομοίως, το 1961, μια συζήτηση στρογγυλής τραπέζης την οποία οργάνωσε η εφημερίδα "Ιουδαϊσμός", με συμμετέχοντες είκοσι ένα επιφανείς Εβραίους της Αμερικής, με θέμα "Η επιβεβαίωσή μου ως Εβραίου", αγνόησε σχεδόν ολοκληρωτικά αυτό το ζήτημα. Κανένα μνημείο στις Ηνωμένες Πολιτείες ή τελετή απότισης φόρου τιμής δεν θύμιζαν το ναζιστικό ολοκαύτωμα. Αντίθετα, οι μεγαλύτερες εβραϊκές οργανώσεις αντιτάχθηκαν στη μνημόνευσή του. Το ερώτημα είναι γιατί;

Η υποκρισία της καταπολέμησης των εθισμών

Bottle on beach
γράφει η xristiana sophia


...γιατί δεν μπορούμε να σταματήσουμε κανένα εθισμό...

Κάθε φορά που αρχίζω να γράφω, αισθάνομαι μια πραγματική πρόκληση να καταφέρω να διατυπώσω κάθε σκέψη, επίγνωση και εικόνα που βρίσκονται στο μυαλό μου, λεκτικά. Και κάθε φορά συνειδητοποιώ ότι αυτό είναι αδύνατον. Υπάρχουν τόσες πολλές οπτικές και επίπεδα σε κάθε θέμα, που δεν γίνεται να εκφραστούν λεκτικά. Για το λόγο αυτό, τα άρθρα μου χρησιμεύουν μόνο ως έναυσμα, για να βοηθήσουμε τον επιφανειακό νου να αρχίσει να σκέφτεται διαφορετικά και να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας.

Οι εθισμοί είναι ένα τεράστιο θέμα, το οποίο θ’ αγγίξω μόνο γενικά, ενώ ο καθένας πρέπει να κάνει τη δουλειά για τον εαυτό του, σε συγκεκριμένους εθισμούς του.

Πέρα από το "φυσιολογικό"...

Collision
γράφει η


Σε στιγμές πολύ τραγικές, χρειάζεται μια γερή δόση αυθεντικού χιούμορ και τη διάθεση να ρισκάρεις τα πάντα!

Περίεργο και όμορφο μαζί, μου φαίνεται, το πως μπορούμε να έχουμε τόση όρεξη, τόσο πάθος, τόσο έρωτα, τόση διάθεση για αυθεντική δημιουργία, όταν όλα φαίνεται να γκρεμίζονται, ν’ αποσυντίθενται. Δυο εντελώς διαφορετικές και αντίθετες πραγματικότητες, που παλεύουν η μια με την άλλη να εκφραστούν.

Κι όμως, υπάρχει και ένας άλλος Εαυτός... ακίνητος, παρατηρητής, μετέχων μα και καθοδηγητής...

Η απελευθέρωση της ψυχής από το ψέμα της ύλης

Απελευθέρωση της ψυχής
Σε έναν κόσμο που μας τα έμαθε όλα με λάθος τρόπο, δεν θα μπορούσε να μην μας πει ψέματα για την καταγωγή της ψυχής και τον τρόπο απελευθέρωσής της από τον υλικό κόσμο. Ο τρόπος απεγκλωβισμού της ψυχής από τις επαναλαμβανόμενες ενσαρκώσεις γίνεται μόνο όταν πάψει η ψυχή να έχει μεγάλες προσκολλήσεις στην ύλη. Ναι μεν, η ψυχή όταν είναι εντός του υλικού σώματος έχει τις ανάγκες της ύλης, αλλά το σημαντικότερο όλων είναι ο τρόπος που πέρασε το Βίο της, το πόσο έντονα συναναστράφηκε με την ύλη και πόσες υλικές επιθυμίες "έσυρε" μαζί της κατά την αποχώρηση από ΤΟ σώμα.

Και η ψυχή κατά τον θάνατο αν φεύγει καθαρή, χωρίς να σέρνει μαζί της το παραμικρό από το σώμα, επειδή δεν διατηρούσε με την θέλησή της καθόλου σχέσεις με αυτό καθ' όλη την διάρκεια της ζωής, αλλά αντίθετα το απέφευγε και ήταν συγκεντρωμένη στον εαυτό της, επειδή αυτό μελετούσε και σε αυτό ασκούνταν πάντα, που σημαίνει ότι πάντα φιλοσοφούσε με τον σωστό τρόπο και ότι ασκούνταν για να πεθάνει αδιαμαρτύρητα, τότε κάνοντας αυτή την μελέτη και άσκηση θανάτου, φεύγει αμιγής και καθ' εαυτή πηγαίνοντας στο κόσμο των θεών.

Σωκράτης

29 Ιουλίου, 2013

"Ο στόχος είναι το μυαλό", από το δημοτικό μέχρι το λύκειο - Το "βαθύ κράτος" της αμάθειας

Παιδεία
γράφει ο


Τα υψηλά ποσοστά χαμηλών βαθμολογιών που καταγράφηκαν και φέτος στις πανελλαδικές εξετάσεις, όπου περίπου το 1/3 των εξετασθέντων (περίπου 30 χιλιάδες) έγραψαν κάτω από τη βάση, όσο και τα βαθμολογικά "ναυάγια" (10 χιλιάδες εξετασθέντες έδωσαν σχεδόν λευκή κόλλα) πριμοδοτούν την ανάπτυξη μιας δημόσιας συζήτησης γύρω από την εξήγηση του φαινομένου, η οποία "φορτώνει" την αποτυχία αποκλειστικά στους ώμους των μαθητών, "που είναι τενεκέδες ξεγάνωτοι", και των εκπαιδευτικών, που είναι "άσχετοι" ή "τεμπέληδες".

Είναι φανερό ότι όλη η συζήτηση για τα αποτελέσματα των εξετάσεων που προσπαθεί να τα συνδέσει με το επίπεδο του εκπαιδευτικού έργου, έχει στόχο τη θυματοποίηση των ζωντανών στοιχείων της εκπαίδευσης στην κοινή γνώμη, ώστε να παίρνονται ευκολότερα μέτρα σε βάρος τους. Παράλληλα αποκρύπτει, μέσα σ’ ένα σύννεφο επικοινωνιακής σκόνης για τις "δυνατότητες και τις ευκαιρίες των "υπερλεωφόρων" της πληροφορίας", τις πραγματικές αιτίες που μεταλλάσσουν το ελληνικό σχολείο σε μια "βιομηχανία" ενός ιδιόμορφου αναλφαβητισμού.

Τι πραγματικά, λοιπόν, συμβαίνει στο σχολείο τα τελευταία χρόνια;

25 Ιουλίου, 2013

Λαθρομετανάστευση: O πολυπολιτισμικός εποικισμός της σύγχρονης Ελλάδος με την ανοχή όλων μας

Μετανάστες_1
γράφει ο


Πριν από δύο περίπου χρόνια (4/7/2011) σε άρθρο μας με τίτλο Λαθρομετανάστευση: Προβλήματα καθημερινότητας και πιθανές λύσεις με την... κοινή λογική! επισημαίναμε ότι το πολύ σοβαρό πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης ξεπερνάει ακόμα και εκείνο της οικονομικής κρίσης που μαστίζει την Ελλάδα: Η οικονομική κρίση, αργά ή γρήγορα, δύσκολα ή πολύ δύσκολα, θα ξεπεραστεί. Η λαθρομετανάστευση όμως που "φυτεύεται" μεθοδικά μέσα στην Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του 1990, ξεφεύγει ολοένα και περισσότερο από τον έλεγχο του κράτους και της κοινωνίας με ορατές, δεδομένες και πολύ επικίνδυνες συνέπειες για το μέλλον της χώρας μας. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα με την σειρά...

23 Ιουλίου, 2013

Στοιχεία για τα δάνεια της Ελλάδας – Μία έρευνα από το 1821 μέχρι σήμερα

Δάνειον της Ελλάδος
γράφει ο
Οικονομολόγος, Μηχανικός Η/Υ και ιδρυτής των Aegean Times Internet Media


Είναι η Ελλάδα το απείθαρχο και ατίθασο παιδί της Ευρώπης και ένα από τα πλέον ατίθασα παγκοσμίως;

Μας αξίζει που το Focus χρησιμοποιεί τα αγάλματα των προγόνων μας για να μας κάνει άσεμνες χειρονομίες με το δάχτυλο;

Είμαστε τεμπέληδες και κατά το κοινώς λεγόμενο μπαταξήδες, που δεν πληρώνουμε τις υποχρεώσεις μας στους δανειστές μας;

Είμαστε ένας λαός καλοπερασάκηδων που αποφεύγουμε να ασχοληθούμε με τις συμβατικές υποχρεώσεις μας έναντι των... "συμμάχων" μας;

Ερωτήματα που μπορεί να απαντηθούν μόνο αν ανατρέξουμε στο παρελθόν και μάλιστα εκ της Εθνικής παλιγγενεσίας με την Επανάσταση του 1821.
Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα