17 Νοεμβρίου, 2013

Οι Κόρες της Σελήνης

Daughter of Moon


Από τα σπλάχνα της αναδύθηκαν πολλές κόρες,
όμορφες και σαγηνευτικές στην όψη.
Η επιδερμίδα τους είχε το ασημί χρώμα της μητέρας τους,
στην φωτεινή της όψη
και τα μαλλιά τους σκούρα σαν τον έβενο από την αθέατη πλευρά της.

Για αμέτρητους καιρούς παρατηρούσαν και κατέγραφαν,
τα κατορθώματα της φυλής των Ανθρώπων
έτσι όπως διαδραματίζονταν στην αντίπερα γαλάζια σφαίρα.

Ανάλογα με τις ανάγκες των καιρών και την σοφία τους,
ενσαρκώνονταν σε θνητά σώματα, όμοια ως ένα βαθμό με την αιθέρια ύπαρξή τους
για να θυμούνται από που προήλθαν και ποιός ήταν ο σκοπός τους.

Τριγυρνούσαν ανάμεσα στους Ανθρώπους ως μέλη της κοινωνίας τους,
γεύονταν τον έρωτά τους και όλα τους τα πάθη
γιατί ήταν πιο κοντά στη φύση τους απ' ότι οι φωτεινοί αδερφοί τους.

Με την παρουσία τους ανύψωναν τους κραδασμούς της ύλης γύρω τους,
αν και στα μάτια των Ανθρώπων εκδηλωνόταν σαν έρωτας.
Έρωτας μαγικός και απόλυτος σαν φλόγες που κατάπιναν κάθε ίχνος λογικής στο διάβα τους.
Και τις βάφτισαν Κόκκινες Γυναίκες και τις πήραν ως συζύγους τους.
Και έχασαν έτσι την ασημένια λάμψη τους...

Ο καιρός όμως πλησιάζει που οι πραγματικοί τους σύζυγοι θα επιστρέψουν.
Και θα τους πλημμυρίσει οδύνη στη θέα του φωτός που έχασαν,
που έσβησε ανάμεσα στη σάρκα και τη λογική.
Γιατί είναι κόρες της Σελήνης και η καρδιά τους το μόνο Ανθρώπινο όργανο,
που μπορεί να χτυπήσει στο ρυθμό των σπλάχνων της...

Όσες ακούσουν το κάλεσμα, θα βρεθούν για ακόμα μια φορά
κάτω από τη μηλιά με τους χρυσούς καρπούς και τα ασημένια φύλλα,
να δώσουν όρκο αγάπης αυτή τη φορά
κι όχι υποταγής...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα