15 Αυγούστου, 2014

Πραγματικός Διαλογισμός

Διαλογισμός



Πολλοί φίλοι έχουν διατυπώσει ήδη απορίες για το είδος των εργασιών που θα κάνουμε και κυρίως για το τι είναι πραγματικός Διαλογισμός... Στην πραγματικότητα, ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσουμε κάτι είναι η άμεση προσωπική εμπειρία κι έτσι η απάντηση στην απορία θα μπορούσε να είναι "ελάτε να σας δείξουμε"... Η θεωρητική περιγραφή κι οι λεκτικές εξηγήσεις δεν μεταφέρουν την Αλήθεια... όμως θα πούμε δυο λόγια.

Πραγματικός Διαλογισμός είναι κυριολεκτικά η "μετατόπιση" σε ένα ευρύτερο κέντρο αντίληψης, μια διευρυμένη κατάσταση της αντίληψης, πέρα από τις διαδικασίες της σκέψης. Πρέπει να το κάνουμε πρακτικά... Δεν είναι να το συλλάβουμε νοητικά ή να προσπαθήσουμε να το πραγματοποιήσουμε μέσω διαδικασιών (που είναι πάντα σκέψη) ή εξωτερικών προσπαθειών...

Όλα όσα εννοούν οι άνθρωποι "διαλογισμό", δεν είναι πραγματικός Διαλογισμός, είναι "σκέψη" (απομίμηση της πραγματικής δράσης, της πραγματικής μετατόπισης, πέραν της σκέψης), που μπορεί ενδεχόμενα να προσεγγίσει το πραγματικό νόημα του πραγματικού Διαλογισμού, όταν η "όλη προσπάθεια" εξαντλείται και σβήνει στην πραγματική κατάσταση της "πραγμάτωσης" (που ονομάζουν "Σαμάντι", "Ένωση με τον Θεό", Παγκόσμια Συνείδηση, κλπ.)... όσο παραμένουμε σε "διαδικασία διαλογισμού", απλά λειτουργούμε στο επίπεδο της σκέψης.

Θα αναρωτηθεί κάποιος "για τι πράγμα μιλάμε; είναι δυνατόν να γίνει πρακτικά κάτι τέτοιο"; "πως;"... Πρέπει να γίνει πρακτικά μέσα από "δράσεις", που δεν είναι διαδικασία, προσπάθεια, μέθοδος, τεχνική, εξωτερική προσπάθεια... Δεν είναι κάτι που μπορεί να συλλάβει η σκέψη και να μιμηθεί... Κι επειδή δεν μπορεί να το συλλάβει η σκέψη, είναι μια πύλη μετάβασης αόρατη στην σκέψη... είναι η Αόρατη Πύλη, η Άπυλη Πύλη... Όλα αυτά θέλουμε να εξηγήσουμε πρακτικά.

Έτσι αγαπητοί φίλοι, αν σας ενδιαφέρουν όλα αυτά κι αν θέλετε πραγματικά να έχετε εμπειρία του πραγματικού Διαλογισμού (που είναι απελευθέρωση), να κατανοήσετε τι είναι πραγματικά κι όχι απλά να συλλάβετε νοητικά, με νοητικές πληροφορίες (που δεν χρησιμεύουν σε τίποτα), υπάρχει μόνο ένας τρόπος... να έρθετε να γνωριστούμε από κοντά και να μιλήσουμε σε ισότιμο κύκλο, με ισότιμη σχέση όλοι, σαν φίλοι...

Τι είναι πραγματικά Διαλογισμός

Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν, ή ασχολούνται, σοβαρά, με τον Διαλογισμό – πέρα από τις ανοησίες που λέγονται από τους ημιμαθείς - είναι ότι "ο Διαλογισμός αναφέρεται σε ΑΥΤΟΝ που Διαλογίζεται, όχι σε αυτό που κάνει, σε κάποια διαδικασία". Αναφέρεται στο ΠΟΙΟΣ κι όχι στο ΤΙ... Στον Διαλογισμό δεν έχει σημασία το ΤΙ, η δραστηριότητα του Διαλογισμού, αλλά το "ΠΩΣ Διαλογιζόμαστε"... που οδηγεί τελικά στο «ΠΩΣ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ».

Διαλογισμός είναι η Ανάδυση, η Ανάπτυξη κι η Ολοκλήρωση, της ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ μας. Ένας τρόπος ύπαρξης διαφορετικός από εκείνον των συνηθισμένων ανθρώπων που απορροφώνται στις ψυχονοητικοσωματικές δραστηριότητες.

Διαλογισμός είναι ένας τρόπος ύπαρξης πέρα από τις όποιες καταστάσεις ή δραστηριότητες βιώνουμε, πέρα από την σκέψη, πέρα από τον χρόνο.
Διαλογισμός είναι η βίωση της Αιωνιότητας, η ίδια η ουσία της Αιωνιότητας.
Διαλογισμός είναι μια στάση Ύπαρξης, Ζωής, Δραστηριότητας... ότι κι αν συμβαίνει στο κόσμο των φαινομένων.

Έτσι ο Διαλογισμός δεν έχει να κάνει με τις αισθήσεις (με την συγκέντρωση σε ένα αντικείμενο των αισθήσεων), δεν έχει να κάνει με νοητικούς οραματισμούς, οπτικούς, ηχητικούς ή οτιδήποτε, δεν έχει να κάνει με την σκέψη, με την συγκέντρωση της σκέψης σε κάποια θεϊκή μορφή ή όχι, ούτε με προσευχές...

Ο Διαλογισμός τα ξεπερνά όλα αυτά, δεν είναι όλα αυτά που κάνουμε... Σημασία έχει ΠΩΣ τα κάνουμε... και πως από το ΠΩΣ (που ξεπερνά το ΤΙ), αναδυόμαστε στο ΠΟΙΟΣ, σε ΑΥΤΟΝ που κάνει, ότι κάνει.

Όλες οι διαδικασίες (το ΤΙ) διαλύονται (κι αυτό είναι το ΠΩΣ) για να μείνει μόνο ΑΥΤΟΣ που τα κάνει όλα αυτά, η ΠΑΡΟΥΣΙΑ.

Ο καθαρός, αληθινός Διαλογισμός στην πραγματικότητα δεν τα χρειάζεται όλα αυτά (τις διάφορες διαδικασίες, συγκεντρώσεις, οραματισμούς, "απλή παρατήρηση", οτιδήποτε...), μπορεί να κάνει και χωρίς αυτά, μπορεί να απορρίψει όλες τις διαδικασίες, άμεσα... αλλά είναι λίγοι αυτοί που θα άφηναν τις άγκυρες του συγκεκριμένου, της συγκεκριμένης διαδικασίας.

Η ύστατη ουσία του Διαλογισμού είναι το ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΙ χωρίς καμία άλλη ιδιότητα, χαρακτηριστικό ή κατάσταση ύπαρξης.
Είναι η ΠΥΛΗ που οδηγεί από το περιορισμένο στο απεριόριστο, στο άγνωστο και στο ΑΛΗΘΙΝΟ.


Πως θα διακρίνουμε αν (εμείς οι ίδιοι ή κάποιοι άλλοι) Διαλογιζόμαστε πραγματικά; Όταν οτιδήποτε γίνεται εξωτερικά, οποιαδήποτε διαδικασία (το ΤΙ) έχει τελειώσει (το ΠΩΣ)... όταν από τις έρημες ακτές της εξωτερικής δραστηριότητας, από τις οποίες αρπαζόμαστε (και φοβόμαστε να εγκαταλείψουμε), ξανοιχτούμε στην ανοιχτή θάλασσα της αληθινής ύπαρξής μας, της αληθινής ζωής, της πραγματικότητας... κι ΑΠΛΑ ΕΙΜΑΣΤΕ χωρίς ιδιότητες, ένα με την αληθινή φύση που είναι χωρίς ιδιότητες, χωρίς χαρακτηριστικά...

Ορθός Διαλογισμός και "Σαμγιάμα"

Όταν οι άνθρωποι λένε "Διαλογισμός", "διαλογίζομαι", μπορεί να σημαίνει πάρα πολλά...
Μπορεί να σημαίνει μια κατάσταση ύπαρξης τελειωμένη όπου αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα... μπορεί να σημαίνει ένα τρόπο όρασης... ή απλά μια διαδικασία (που υποτίθεται ότι κάποια στιγμή ολοκληρώνεται σε ένα ανώτερο επίπεδο αντίληψης, ή κατάσταση ύπαρξης).
Τι είναι λοιπόν ορθός Διαλογισμός; Και πως ξεχωρίζει από όλα αυτά που οι άνθρωποι νομίζουν ότι είναι "Διαλογισμός";
Ο ορθός Διαλογισμός είναι ταυτόχρονα η πράξη κι η ολοκλήρωση της απόλυτης κατάστασης, στάσης αντίληψης, τρόπου ζωής...

Ας το εξηγήσουμε. Τελικά ποιος είναι ο στόχος του Διαλογισμού; Δεν είναι η απελευθέρωση από όλους τους περιορισμούς; Η βίωση του απεριόριστου; Η Ελευθερία;
Όσο λοιπόν στον Διαλογισμό λειτουργούμε στο περιορισμένο και δεν το υπερβαίνουμε, δεν διαλογιζόμαστε... σκεπτόμαστε.
Διαλογισμός υπάρχει ακριβώς όταν ξεπερνιούνται όλες οι περιοριστικές και περιορισμένες διαδικασίες, όλοι οι περιορισμοί...
Άρα η ορθή εκτέλεση του Διαλογισμού (που είναι να ξεπεράσουμε τις περιοριστικές-περιορισμένες διαδικασίες) είναι ταυτόχρονα και τέρμα του... είναι η ολοκλήρωση, η επίτευξη...

Ορίζοντας τον Διαλογισμό με αυτόν τον τρόπο, όπου η ορθή πράξη είναι ταυτόχρονα και ολοκλήρωση... κατανοούμε ότι ο ορθός διαλογισμός είναι πέρασμα πέραν του χρόνου και κάθε διαδικασίας, δεν γίνεται μέσα στον χρόνο, δεν χρειάζεται χρόνο... όσο είμαστε σε χρόνο, σε διαδικασία, είμαστε στο επίπεδο της σκέψης...
Ο Πανταζάλι το ορίζει στο Γιόγκα Σούτρα Ι,2 και Ι,18, και Ι,51 και αλλού... κι είναι το Σαμάντι χωρίς σπόρο, το άχρονο Σαμάντι...

Το άμεσο συμπέρασμα είναι ότι όλα αυτά (οι διαδικασίες) που οι άνθρωποι ονομάζουν "Διαλογισμό" δεν είναι Διαλογισμός (με το νόημα που αναλύσαμε πιο πάνω) είναι "συγκέντρωση", Σαμγιάμα στην ορολογία του Πανταζάλι (νταράνα, ντυάνα, σαμάντι, συγκέντωση, διαλογισμός, σαμάντι), που οδηγούν στον έλεγχο της εξωτερικής φύσης και στις "δυνάμεις"... Εδώ ανήκουν συγκεντρώσεις σε αντικείμενα, οραματισμοί, οπτικοί (ηχητικοί κλπ.), ακόμα και η "αυτοπαρατήρηση" (που αποσύρεται στον εαυτό)... Όλα αυτά δεν είναι διαλογισμός, αλλά συγκέντρωση που έχει σαν όριο το σαμάντι με σπόρο, το εντός του χρόνου σαμάντι.

Ο Πανταζάλι το ορίζει στο Γιόγκα Σούτρα Ι,17 κι αφιερώνει όλο το ΙΙΙ μέρος σε αυτό του είδους την συγκέντρωση...
Συνήθως οι άνθρωποι όταν μιλάνε για Διαλογισμό αναφέρονται στη συγκέντρωση... Κι όλες οι δήθεν νέες θεωρίες κι απόψεις για τον Διαλογισμό στην πραγματικότητα έχουν πανάρχαια καταγωγή και πηγάζουν από τις διδασκαλίες του Πανταζάλι...

Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι ο Διαλογισμός για να επιτευχθεί, για να ολοκληρωθεί απαιτεί μια "διανοητική εξέλιξη" κι όχι μια νοητική διαδικασία. Από το Τι της διαδικασίας πρέπει να περάσουμε στο ΠΩΣ της υπέρβασης όλων των διαδικασιών, για να καταλήξουμε σε ΑΥΤΟΝ που Διαλογίζεται... Φυσικά, όλα αυτά ισχύουν εφόσον στόχος μας είναι η απελευθέρωση από τον κόσμο των φαινομένων.

Υπάρχουν άνθρωποι που δεν έχουν στόχο την απελευθέρωση, αλλά τον έλεγχο της φαινομενικής ύπαρξης. Ασφαλώς υπάρχει αυτή η δυνατότητα, θεμελιωμένη στις διδασκαλίες του Πανταζάλι κι αποδεδειγμένη εμπειρικά και για αυτό γίνεται τόσος θόρυβος γύρω από τον Διαλογισμό (πιο σωστά το Σαμγιάμα). Αλλά ένας τέτοιος στόχος μας κρατά μέσα στον κόσμο των φαινομένων...
Τελικά είναι θέμα επιλογής. Η Ευθύνη είναι δική μας (του καθενός), όπως και οι συνέπειες των επιλογών μας...

Η φυσική κατάσταση της ύπαρξης

Σε όλες τις εσωτερικές παραδόσεις (που "διατηρούν" το αληθινό νόημα και το πραγματικό μήνυμα των θρησκειών, που έχουν ξεφτίσει στο χρόνο) ο ύστατος στόχος που τίθεται είναι η φυσική κατάσταση της ύπαρξης (ή η αποκατάσταση της ισορροπίας της ύπαρξης), που είναι μια κατάσταση ολοκλήρωσης υπερβατική, πέρα από τον χρόνο, όπου νοιώθουμε ηρεμία, πληρότητα, μακαριότητα... Μια κατάσταση πέρα από την κίνηση και την μάταιη δραστηριότητα της ύπαρξης.

Αυτή η κατάσταση που "πραγματοποιείται" όταν περνάμε πέραν της σκέψης, του εγώ, της "προσωπικότητας", της μνήμης, των εμπειριών (κι όλων αυτών που νομίζουμε ότι συνθέτουν την ύπαρξή μας), είναι μια αντικειμενική κατάσταση, είναι η πραγματική αντικειμενικότητα (που αντιλαμβανόμαστε με το σύνολο της ύπαρξής μας) κι όχι η άμεσα συλλαμβανόμενη εξωτερική αντικειμενικότητα... είναι η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.
Αυτή η κατάσταση ονομάστηκε από τον Λάο Τσε Τάο, ο Αρχαίος Δρόμος του Τάο... ο Βούδας το ονόμασε Ασαμσκρίτα, το Βασίλειο του Αδημιούργητου κι ο Ιησούς το αποκάλεσε το Βασίλειο των Ουρανών.

Αν στοχαστούμε λίγο πάνω σε όλα αυτά που οι άνθρωποι ονομάζουν Διαλογισμός, Γιόγκα, Προσευχή, κλπ. (δηλαδή στις διάφορες πρακτικές που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι), θα δούμε ότι όλες αυτές οι δραστηριότητες, σε όλα τα επίπεδα, στοχεύουν ακριβώς στην αποκατάσταση της φυσικής ισορροπίας της ύπαρξης, στην πραγμάτωση της φυσικής κατάστασης της ύπαρξης, δηλαδή σε μια κατάσταση Ηρεμίας, Πληρότητας, Ησυχίας (μη ανάγκης εξωτερικής δραστηριότητας) κι "Ικανοποίησης" (ή μεταφυσικής χαράς).

Όλοι γνωρίζουν τι είναι η Ασάνα. Ποιο είναι το νόημα όμως του να "κάθεσαι έτσι"; Η Ασάνα είναι η κυριολεκτικά η ελαχιστοποίηση, η εξάλειψη, της εξωτερικής δραστηριότητας του σώματος, όπου τα πάντα (στο σώμα) λειτουργούν από μόνα τους και το σώμα "ξεχνιέται", για να μας επιτρέψει να "ανυψωθούμε".

Τι είναι Πραναγιάμα, έλεγχος (ή διαχείριση) της αναπνοής; Η ρύθμιση της αναπνοής και μετά η ελαχιστοποίησή της, ώστε να γίνει "ανεπαίσθητη", στοχεύει στο να γίνει ρυθμική, αυτόματη, φυσική (και να μην είναι χαώδης όπως αναπνέουν οι άνθρωποι)... Όταν επιτευχθεί αυτό η αναπνοή "ξεχνιέται" για να γίνει "αυτόματη" και να μπορέσουμε να "ανυψωθούμε" πιο ψηλά.

Τι είναι Πρατγιαχάρα, ο έλεγχος της εξωτερικής αντίληψης, των αισθήσεων; Η εξάλειψη του ρεύματος πληροφόρησης από τον εξωτερικό κόσμο μέσω των αισθήσεων; Γιατί απομονωνόμαστε; Γιατί κλείνουμε τα μάτια και καθόμαστε σε ένα ήσυχο μέρος χωρίς ενοχλητικούς θορύβους; Για να αποκοπούμε, να ανεξαρτητοποιηθούμε, από τον εξωτερικό κόσμο...

Και τώρα; Που βρισκόμαστε; Βρισκόμαστε στο χώρο της υποκειμενικότητας όπου εύκολα μπορούμε να γλιστρήσουμε στο χάος της φαντασίας... Χρειάζεται πολύ προσοχή και το μονοπάτι είναι λεπτότερο από την κόψη του ξυραφιού, για να μην παραπλανηθούμε και να κρατηθούμε στον αληθινό χώρο του αντικειμενικού... Γι' αυτό στην παράδοση λένε "μην το κάνεις χωρίς οδηγό, κάποιο δάσκαλο, εκπαιδευτή", αλλά και πάλι χρειάζεται προσοχή για να μην πέσαουμε θύματα σε ημιμαθείς απατεώνες, που εμπορεύονται την δήθεν γνώση και την ανθρώπινη ανάγκη για Αλήθεια...

Οι διαφοροι μέθοδοι ελέγχου του νου που αναφέρονται εδώ (στην κατάσταση που βρισκόμαστε) είναι υποκειμενικές πραγματώσεις που για να γίνουν αληθινές πρέπει να συνδεθούν με τον εξωτερικό κόσμο ή να εφαρμοσθούν εκεί. Όλες οι συγκεντρώσεις, οραματισμοί, κάθε είδους αναδομήσεις του νου, προσήλωση του νου σε συγκεκριμένες αντιλήψεις και δραστηριότητες, όλα, μα όλα, μας κρατούν μέσα στον χώρο του κοσμικού... μπορεί να μας δώσουν δυνάμεις και να πραγματώσουμε "μαγικές πράξεις", αλλά όλα αυτά εξακολουθούν να είναι μέσα στον χώρο των φαινομένων... Δεν είναι αυτός ο Δρόμος... Αν και ο Πανταζάλι κι άλλοι δάσκαλοι, αναφέρονται σε αυτές τις πρακτικές, τονίζουν ότι δεν οδηγούν στην Απελευθέρωση.

Ο πραγματικός Διαλογισμός είναι η ελαχιστοποίηση, η εξάλειψη, των διαδικασιών της σκέψης, είναι η επικράτηση απόλυτης σιγής... Μόνο τότε ανοίγεται ο Ουρανός... Μόνο τότε επιτυγχάνεται η φυσική ισορροπία και πραγματώνεται η φυσική κατάσταση ύπαρξης.

Αυτή η κατάσταση του πραγματικού Διαλογισμού είναι μια κατάσταση υπερβατική, πραγματική κι αντικειμενική, γιατί το παλιό υποκειμενικό στοιχείο (του νου, της σκέψης, του εγώ) έχει εξαλειφθεί.

Υπάρχουν πρακτικές δράσεις (όχι πρακτικές, διαδικασίες) για να γίνει αυτό...
Ο Τιλόπα έχει πει:

Μη φαντάζεσαι, μη σκέπτεσαι, μην αναλύεις,
Μη διαλογίζεσαι, μη συλλογίζεσαι,
Κράτησε το νου στη φυσική του κατάσταση

("Τσ’ αγκ - τσ’ εν", "Μαχά Μούντρα", 16).

* (Ο Τιλόπα, Ινδός δάσκαλος, του δέκατου αιώνα είναι ο πρώτος δάσκαλος της Λευκής Δυναστείας, των Καργκιούτπα, που ίδρυσε στο Θιβέτ ο Μάρπα, δάσκαλος του Μιλαρέπα).

Οι περισσότεροι άνθρωποι το βλέπουν δύσκολο, αδύνατο, να πραγματοποιήσουν αυτή την κατάσταση.
Στην πραγματικότητα όταν προχωρήσουμε προσεκτικά κι αναγνωρίσουμε το τι συμβαίνει μέσα μας, τότε μπορούμε να διαχειριστούμε τις δραστηριότητές μας και να επανέλθουμε στη φυσική κατάστασή μας, της αιώνιας υπερβατικής ύπαρξης, πέρα από τον χρόνο, που είναι ανεξάρτητη από το υλικό σώμα.
Κατά 99% είναι θέμα θέλησης, απόφασης... Δεν το κάνουμε γιατί απλά πλανευόμαστε σε άλλες κατευθύνσεις της πραγματικότητας, στις άπειρες δυνατότητες της φαντασίας όπου νοιώθουμε θεοί, απόλυτοι άρχοντες, κυρίαρχοι, αλλά και το σύμπαν να κατακτήσουμε θα έχουμε χάσει το πιο πολύτιμο... τον ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΑΥΤΟ μας.

Η φώτιση είναι απόλυτη ελευθερία

Η υπέρτατη κατάσταση (στην οποία μπορεί να φτάσει το ον, στην εξέλιξή του), είναι ταυτόχρονα η απόλυτη ελευθερία. "Κάποιος" που βιώνει το απόλυτο, βρίσκεται ήδη στην οντολογική κατάσταση του ΕΙΝΑΙ, πέρα από οποιαδήποτε κίνηση, αντίληψη ή δραστηριότητα. Όντας σε αυτή την κατάσταση της πλήρους αφύπνισης, της απόλυτης κατανόησης αυτού που συμβαίνει, ζώντας την ύπαρξη σε πληρότητα και τη ζωή σε πλήρη ανάπτυξη, "διασχίζει" τους κόσμους με πλήρη συνείδηση, βλέποντας όλα τα φαινόμενα το ίδιο, σαν "φαινόμενα"... Γι' αυτό το Ον δεν υπάρχει παρά μόνο μια κατάσταση, η κατάσταση της πλήρους αντίληψης, όπου ΕΙΝΑΙ και ΝΟΕΙΝ ταυτίζονται, όπου δεν υπάρχει παρά μόνο μια πραγματικότητα και κανένας διαχωρισμός... Απόλυτο, φαινόμενα, κόσμοι, ζωή, εμπειρίες, είναι όλα το ίδιο... Η ύπαρξη στην απόλυτη ενότητά της...

Για τα όντα που ζουν στην άγνοια, μια τέτοια κατάσταση (επειδή δεν βιώνεται και δεν γίνεται γνωστή από εμπειρία) φαίνεται σαν ένα φανταστικό όραμα ή μια θεωρητική κατασκευή χωρίς πρακτική σημασία... Αλλά ό,τι δεν μπορεί να φτάσει κάποιος δεν είναι κατά ανάγκη ψέμα, γιατί αυτό που δεν μπορεί να φτάσει κάποιος και το "διαγράφει" από την συνείδησή του, κάποιοι άλλοι μπορεί να το βιώνουν συνεχώς... Συμβαίνει.

Οι περισσότεροι, τουλάχιστον αυτοί που ασχολούνται με τις Θρησκείες και ιδιαίτερα τον Βουδισμό, γνωρίζουν τον Χούι-Νεγκ, τον Μεγάλο Κινέζο Πατριάρχη του Ζεν, του 7ου αιώνα. Ο Χούι-Νεγκ λέει:

Το ΣΑΜΑΝΤΙ της ενότητας (το ΩΣ ΕΧΕΙ, το ΑΠΟΛΥΤΟ) είναι ο "άμεσος νους", η φυσική και χωρίς περιπλοκές κατανόηση και πράξη συνέχεια, είτε περπατάμε, είτε στεκόμαστε, είτε καθόμαστε, είτε απλά βρισκόμαστε.

Το "Τσινγκ-μινγκ τσινγκ" (η Vimalakirti Nirdesa Σούτρα) λέει: Ο "άμεσος νους", η φυσική και χωρίς περιπλοκές κατανόηση και πράξη είναι ο χώρος της πρακτικής. Ο "απλός νους", ο "ευθύς νους που προχωρά αφήνοντάς τα όλα πίσω", είναι η αγνή Γη. Ενεργώντας μέσα στην άγνοια με ένα νου χωρίς κατανόηση, κάποιοι μιλούν για την άμεση πραγμάτωση του Νόμου. Όμως μιλώντας για το ΣΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ ("προσπαθώντας" να το πραγματώσεις) αποτυχαίνεις να έχεις φυσικό, απλό νου και να αποκτήσεις τη φύση του Βούδα. Μόνο η άσκηση του "φυσικού απλού νου" και η αποφυγή κάθε προσκόλλησης σε οτιδήποτε, ονομάζεται το ΣΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ.

Ο παραπλανημένος άνθρωπος προσκολλάται στις ιδιότητες των πραγμάτων (θεωρώντας τα φαινόμενα σαν αληθινά) και προσβλέπει προς το ΣΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ σκεπτόμενος ότι ο "φυσικός απλός νους" είναι να κάθεσαι χωρίς να κινείσαι παραμερίζοντας τις ψευδαισθήσεις, χωρίς να αφήνεις ανεμπόδιστα όλα όσα αναδύονται στο νου. Αυτό θεωρεί ότι είναι το ΣΑΜΑΝΤΙ ΤΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ. Αυτού του είδους η πρακτική είναι πρόσκομμα και αιτία εμπλοκής του Τάο της Παγκόσμιας Ενέργειας. Το Τάο πρέπει να πέει και να ολοκληρώνεται Ελεύθερα. Γιατί πρέπει να το παρεμποδίζει; Αν ο νους δεν προσκολλάται στα φαινόμενα, το Τάο ρέει ελεύθερα. Αν ο νους αρπάζεται από τα φαινόμενα τότε γίνεται εμπόδιο.

(Η Σούτρα του Βάθρου του Έκτου Πατριάρχη, ΙΙΙ, Λόγος για το Ντιάνα και το Σαμάντι).

Το πρόβλημα με τους ανθρώπους δεν είναι ότι δεν μπορούν να προσεγγίσουν μια τέτοια πραγματικότητα, αυτό το είδος του Διαλογισμού, να ασκήσουν μια τέτοια πρακτική, γιατί όλοι, ο καθένας μπορεί, αν θέλει να "εργαστεί" πραγματικά. Το πρόβλημα είναι ότι οι άνθρωποι νομίζουν (μέσα στην ημιμάθειά τους) ότι Διαλογισμός, ή Πνευματική Πρακτική, ή Προσέγγιση της Πραγματικότητας (του Θεού, οτιδήποτε) είναι διάφορες άλλες δραστηριότητες στις οποίες καταφεύγουν, πάντα χωρίς αποτέλεσμα.

Αν κάποιος θέλει πραγματικά να βιώσει την απόλυτη πραγματικότητα, να βιώσει την αλήθεια, απλά πρέπει να αφήσει όλες τις άχρηστες γνώσεις και προκαταλήψεις, να εγκαταλείψει όλες τις μάταιες δραστηριότητες και να αφήσει τα πράγματα να πάρουν το δρόμο τους... Τόσο Απλά!

Το εμπόδιο, τα εμπόδια, δεν είναι ούτε στην φύση μας, ούτε στην ζωή, ούτε στις συνθήκες... το μόνο εμπόδιο είναι το "μυαλό", οι αυταπάτες μας.
Ο σοφός άνθρωπος, φυσικά, απλά, ήσυχα, χωρίς προσπάθεια και κόπο, ρέει με τη Ζωή κι η Ζωή τον οδηγεί στην ίδια την ουσία της, στην πλήρη κατανόηση της αιωνιότητας που ρέει, εδώ, τώρα, τη στιγμή που ζούμε.

Η αληθινή φώτιση, η αληθινή πραγμάτωση, γίνεται εδώ, τώρα, τη στιγμή που ζούμε... δεν γίνεται ούτε αλλού, ούτε σε άλλο χρόνο... δεν υπάρχει άλλος χρόνος από τούτη τη στιγμή που ρέει... Αυτή είναι Η ΠΥΛΗ ΤΗΣ ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑΣ... Αόρατη για τους ανόητους, πλήρως ορατή για όσους βλέπουν...

Καθένας, είναι η στιγμή, να αναρωτηθεί. Που είναι; Τι κάνει; Να κοιτάξει προσεκτικά γύρω του και να ανοίξει δρόμο μέσα στην άγνοια, προς τα εκεί που ανατέλλει το φως...
Τόσο φυσικά, τόσο απλά, όπως ατενίζεις τον ουρανό ή όπως αγναντεύεις την θάλασσα πέρα από τους ορίζοντες... ΤΟΣΟ ΑΠΛΑ!


Ultimate Reality

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Νεότερες Αναρτήσεις Επόμενη σελίδα