Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτογνωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αυτογνωσία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

24 Δεκεμβρίου, 2015

Υπάρχει προορισμός στο ταξίδι της ψυχής;

Υπάρχει προορισμός στο ταξίδι της ψυχής;
γράφει ο


Σταθείτε για μια στιγμή και παρατηρείστε πως τα αστέρια που φαινομενικά είναι ακλόνητα στο ουράνιο στερέωμα πως και αυτά ταξιδεύουν, πως γύρω σας όλοι οι άνθρωποι βαδίζουν ασταμάτητα στους δρόμους ενώ ακόμη και οι χυμοί στις φλέβες σας κινούνται και αυτοί στα δικά τους μονοπάτια. Όλα στη φύση βρίσκονται σε μια διαρκή κίνηση, όλα έρχονται από κάπου. Φτάνουν όμως και κάπου; Άραγε, η ίδια η ζωή έχει κάποιο προορισμό;

Αναλογιστείτε λίγο το ποτάμι που ο προορισμός στο δικό του ταξίδι είναι να καταλήξει στις όχθες της θάλασσας. Γνωρίζει μήπως το ποτάμι τον προορισμό του; Αν ναι, γιατί συνεχίζει αφού όταν φτάσει στη θάλασσα θα σβήσει την μοναδικότητα του μέσα στα υπόλοιπα ποτάμια που σχηματίζουν την μεγάλη υγρή κοιλάδα. Αν όχι, τότε γιατί κυλά με τέτοια ορμή;

Συγνώμη - Συγχώρεση - Εκδίκηση - Ενοχές

Συγνώμη - Συγχώρεση - Εκδίκηση - Ενοχές
Η συγχώρεση δεν έχει κανένα νόημα όταν δίνεται δίχως να ζητείται, γιατί τότε είναι ελιτιστική. Επίσης μάταιη, όταν ζητείται πολύ αργά, γιατί είναι εντελώς "δωρεάν" και άχρηστη.

Μάταιη κι όταν ζητείται επειδή ο φταίχτης "πιάστηκε στα πράσα" και δεν μπορεί να γλιτώσει αλλιώς. Στην τελευταία περίπτωση δεν είναι ειλικρινής, γιατί δεν αντιλαμβάνεται το σφάλμα του, παρά μόνο ότι ο θιγμένος αντιλήφθηκε πως θίχτηκε. Είναι μάταιη η πίστη ότι μια τέτοια συγγνώμη έχει ευεργετικές συνέπειες.

Η αίτηση συγγνώμης από μόνη της δεν αρκεί, ακόμη κι αν είναι ειλικρινής. Κάποτε χρειάζεται και η αντίστοιχη πράξη εξιλέωσης – και κάποτε η αντίστοιχη πράξη είναι η εξαφάνιση του φταίχτη, όταν δεν υπάρχει δυνατότητα εξιλέωσης. Αυτό το τελευταίο είναι το μόνο που μπορεί να γίνει (το οποίο ασφαλώς δεν συνιστά άτυπη συγχώρεση εκ μέρους του θιγμένου), ειδικά όταν ο φταίχτης ζητά μηχανικά συγγνώμη δίχως να (είναι πραγματικά πρόθυμος να) αντιληφθεί την ανοησία των θεωρητικών προϋποθέσεών του, οι οποίες οδήγησαν στην διάπραξη του σφάλματος. Καμώνεται πως έχει αγνή τη συνείδηση ή την πρόθεση και πως ό,τι έγινε ήταν ατύχημα, ακριβώς επειδή (εξακολουθεί να) πιστεύει στην ανωτερότητα της "θεωρίας" του (ή του τρόπου σκέψης του). Επίσης μπορεί να ισχυρίζεται ότι ο θιγμένος ο οποίος έχει αντιληφθεί τι γίνεται και πλέον εξεγείρεται είναι απλώς ένας αξιολύπητος αδύναμος επειδή εξεγείρεται (δηλαδή ο φταίχτης θεωρεί ότι ο θιγμένος είναι ανόητος ή κατώτερος, όταν εξεγείρεται-αντιδρά, ενώ κανονικά θα έπρεπε να αποδέχεται ατάραχα και "ανώτερα" την καταπάτηση των δικαιωμάτων του), ότι ο ίδιος, ως μεγαλόψυχος, κατανοεί ή συγχωρεί πρόθυμα τέτοιου είδους υστερικές αντιδράσεις ανθρώπων που είναι (κατά την άποψη του φταίχτη) κομπλεξικοί και αμύνονται δίχως να τους επιτίθεται κανείς ή ανθρώπων με (κατά την άποψη τού φταίχτη) αναίτιες ή ανύπαρκτες φοβίες. Τέτοιες ψυχολογίστικες τακτικές είναι απαραίτητες για την ψυχική αλλά και την κοινωνική επιβίωση του φταίχτη. (17/8/2007)

18 Απριλίου, 2015

Οι υγιείς βάσεις της μυητικής πορείας

Οι υγιείς βάσεις της μυητικής πορείας
Εφαρμόζοντας την παγκόσμια κλείδα του δέντρου της ζωής, μπορούμε να διακρίνουμε και να θέσουμε τις βάσεις για μια υγιή μυητική πορεία, χωρίς ακρότητες και περιττούς κινδύνους. Θα εργαστούμε αρχικά με τα σεφιρώθ της μεσαίας στήλης αποδίδοντας σε αυτά συγκεκριμένα χαρακτηριστικά, διότι το δέντρο της ζωής έχει την απαραίτητη "ελαστικότητα" και προσαρμόζεται στα πάντα, αποκαλύπτοντας έτσι τις βαθύτερες νομοτέλειες που διέπουν τους διάφορους τομείς της ζωής μας.

1. Μαλκούτ – η εξωτερική μας ζωή
2. Γιεσόντ – ένστικτα και υποσυνείδητο
3. Τιφερέτ – συνειδητό, προσωπικότητα
--------------------------------------------------- Άβυσσος – το πέπλο του μυστηρίου.
4. Κέτερ – ανώτερο εγώ, πραγματική ηθική συνείδηση

Μια υγιής αντίληψη της μύησης περιλαμβάνει την απαραίτητη ισορροπία σε αυτούς τους τομείς της ζωής και του εαυτού μας. Και τα τέσσερα "κέντρα" δραστηριότητας, πρέπει να γίνουν σεβαστά και να φροντιστούν με την μεγαλύτερη επιμέλεια. Η συντονισμένη αυτή φροντίδα αποτελεί το χαρακτηριστικό της υγιούς πνευματικότητας.

16 Νοεμβρίου, 2014

Η θέση του θύματος είναι δική μου!

Θύμα

Στα διαπροσωπικά παίγνια των ανθρώπων, η θέση του θύματος είναι καταρχήν περιζήτητη. Καθένας σπρώχνει, τραβάει, κάνει κόλπα, βάζει στους άλλους ή στον εαυτό του τρικλοποδιές, κινεί γνωστούς και βάζει μέσον, εξαντλεί πόρους και μυαλό, κατά κανόνα ασυναίσθητα, ασυνείδητα, ώστε να βρεθεί εκείνος στη θέση του θύματος – όποτε προβλέπεται και συχνά προβλέπεται.

30 Οκτωβρίου, 2014

Διαλογισμός: Η λάθος πεποίθηση

Διαλογισμός
Όταν οι άνθρωποι επιχειρούν να πειραματιστούν με τον διαλογισμό, συχνά διαμαρτύρονται ότι οι σκέψεις τους γίνονται ανεξέλεγκτες και αρχίζουν να τους επιτίθενται πιο άγρια από ποτέ. Όσοι όμως έχουν εντρυφήσει χρόνια στο διαλογισμό γνωρίζουν ότι αυτό είναι ένα πολύ καλό σημάδι για όσους είναι αρχάριοι στο διαλογισμό. Δεν είναι οι σκέψεις μας που έχουν γίνει πιο άγριες κι επιθετικές, αλλά εμείς που έχουμε γίνει πιο ήσυχοι και καταφέρνουμε τελικά να αποκτήσουμε συνείδηση του πόσο θορυβώδεις ήταν οι σκέψεις μας πάντα. Αντί να αποκαρδιωνόμαστε λοιπόν και πολλές φορές να τα παρατάμε, μπορούμε να προσπαθήσουμε να γίνουμε ακόμα περισσότερο παρόντες στη στιγμή και να συνεχίσουμε να επιστρέφουμε ξανά και ξανά στην αναπνοή μας.

Η αρχαία ανατολική σοφία μας επισημαίνει ότι στο ξεκίνημα του διαλογισμού οι σκέψεις θα έρχονται η μία πίσω απ' την άλλη ακατάπαυστα, σαν έναν καταρράκτη που χύνεται σε έναν απόκρημνο γκρεμό. Σταδιακά, καθώς προοδεύουμε στο διαλογισμό, οι σκέψεις γίνονται σαν το νερό που τρέχει σε ένα ρηχό, στενό ποτάμι κι αργότερα όπως τα πιο ήρεμα νερά ενός μεγαλύτερου και βαθύτερου ποταμού που ρέουν ήσυχα προς τη θάλασσα. Τελικά ο νους γίνεται όπως ένας ακίνητος και γαλήνιος ωκεανός που ρυτιδώνεται μόνον περιστασιακά στις ήπιες ριπές του ανέμου.

08 Αυγούστου, 2014

Δεν υπάρχουν θύματα στο σύμπαν, αλλά μόνο δημιουργοί

Δεν υπάρχουν θύματα στο σύμπαν, αλλά μόνο δημιουργοί
από το βιβλίο "Συζήτηση με το Θεό" (βιβλίο 1)


Ερευνήστε μέσα σας, αντί για έξω σας, ρωτώντας: "Ποιο μέρος του εαυτού μου θέλω τώρα να βιώσω μπροστά σ αυτήν τη συμφορά; Ποια όψη του εαυτού μου επιλέγω να δραστηριοποιήσω;". Γιατί όλη η ζωή υπάρχει σαν ένα εργαλείο της δικής σας δημιουργίας και όλα τα περιστατικά της εμφανίζονται απλώς ως ευκαιρίες για να αποφασίσετε και να γίνετε, αυτοί που είστε.

Αυτό ισχύει για κάθε ψυχή, κι έτσι βλέπετε πως δεν υπάρχουν θύματα στο σύμπαν, αλλά μόνο δημιουργοί. Όλοι οι δάσκαλοι που περπάτησαν σε τούτο τον πλανήτη το γνώριζαν αυτό. Αυτός είναι ο λόγος που κανένας από τους δασκάλους που μπορείς να κατονομάσεις δε φαντάστηκε τον εαυτό του ως θύμα, παρ' όλο που πολλοί κυριολεκτικά σταυρώθηκαν.

25 Ιουλίου, 2014

Όλα τα οικοδομήματα είναι επισφαλή

Όλα τα οικοδομήματα είναι επισφαλή
από το βιβλίο "Για μια νέα ζωή"


Όποια συμπεριφορά και να εκδηλώνει το Εγώ, η κρυμμένη παρωθητική δύναμη είναι πάντα η ίδια: η ανάγκη να ξεχωρίζει, να είναι ιδιαίτερο, να έχει τον έλεγχο, η ανάγκη για εξουσία, για προσοχή, για περισσότερα. Και φυσικά, η ανάγκη να νιώθει μια αίσθηση διαχωρισμού, δηλαδή, η ανάγκη για αντίθεση, για εχθρούς.

Το Εγώ θέλει πάντα κάτι από τους άλλους ανθρώπους ή καταστάσεις. Υπάρχει πάντα μια κρυφή ατζέντα, πάντα μια αίσθηση «μη αρκετού ακόμα», ανεπάρκειας και έλλειψης που πρέπει να καλυφθεί. Χρησιμοποιεί ανθρώπους και καταστάσεις για να πάρει αυτό που θέλει και, ακόμα κι όταν το πετυχαίνει, δεν είναι ποτέ ικανοποιημένο για πολύ. Συχνά εμποδίζεται ως προς τους στόχους του και, ως επι το πλείστον, το κενό μεταξύ του "θέλω" και του "αυτού που υπάρχει" γίνεται μόνιμη πηγή ταραχής και αγωνίας. Το πασίγνωστο και κλασσικό πλέον τραγούδι "I can get no satisfaction" (Δεν μπορώ να βρω ικανοποίηση) είναι το τραγούδι του Εγώ. Το υποκείμενο συναίσθημα που διέπει όλη τη δραστηριότητα του Εγώ είναι ο φόβος. Ο φόβος του να είσαι "κανένας", ο φόβος της ανυπαρξίας, ο φόβος του θανάτου. Όλες του οι δραστηριότητες είναι τελικά σχεδιασμένες για την εξάλειψη αυτού του φόβου, αλλά το περισσότερο που μπορεί να κάνει ποτέ το Εγώ είναι να τον καλύψει προσωρινά με μια ερωτική σχέση, ένα νέο απόκτημα ή νικώντας σε τούτο ή σε εκείνο. Η ψευδαίσθηση δε θα σε ικανοποιήσει ποτέ. Μόνο η αλήθεια του ποιος είσαι, αν συνειδητοποιηθεί, θα σε λυτρώσει.

Γιατί υπάρχει ο φόβος: Επειδή το Εγώ αναφύεται μέσω της ταύτισης με τη μορφή και, βαθιά μέσα του, γνωρίζει ότι καμία μορφή δεν είναι μόνιμη, ότι είναι όλες παροδικές. Έτσι, υπάρχει πάντα η ανασφάλεια γύρω από το Εγώ, ακόμα κι αν εξωτερικά εμφανίζεται σίγουρο.


Laeta

15 Μαΐου, 2014

Σκότωσε την ανάγκη σου για "αρχηγούς"

Σκότωσε την ανάγκη σου για αρχηγούς

Πως μπορείς να ζητήσεις από τους συνανθρώπους σου να ακολουθήσουν μια τόσο αυστηρή αυτοπειθαρχία; Θα σε περιγελάσουν και θα σε γελοιοποιήσουν, ενώ οι πιο επιθετικοί θα σε μαυρίσουν στο ξύλο. Κι όχι τόσο επειδή δεν θα σε πιστέψουν...

Carlos Castaneda

11 Φεβρουαρίου, 2014

Μιμίδια: τα Επικυρίαρχα Παράσιτα

Μιμίδια: τα Επικυρίαρχα Παράσιτα
γράφει ο


Την επόμενη φορά που θα βρεθείτε σε κάποιο μέρος όπου μαζεύονται πολλοί άνθρωποι, δοκιμάστε να παίξετε ένα διανοητικό παιχνίδι: Υποθέστε ότι δεν είσαστε κάτοικος αυτού του κόσμου – αν και μοιάζετε στην εμφάνιση με άνθρωπο και ντύνεστε όπως όλοι οι άλλοι. Προσποιηθείτε ότι μέσα σας κρύβεται ένας αμέτοχος παρατηρητής που παρακολουθεί το περιβάλλον του με άλλα μάτια και καταγράφει τα πάντα μέσα από την οπτική γωνία ενός όντος που έρχεται σε επαφή με το ανθρώπινο γένος για πρώτη φορά. Παρατηρείστε, τώρα, τα ρούχα που φοράνε οι γύρω σας, τα χτενίσματα και τα κουρέματα ανδρών και γυναικών, τις εκφράσεις των προσώπων τους και τα θέματα για τα οποία μιλάνε.

Ίσως τότε κάνετε μια εντυπωσιακή ανακάλυψη:

01 Ιανουαρίου, 2014

Η απόρριψη των Δασκάλων και των Διδασκαλιών στον Κρισναμούρτι

Η απόρριψη των Δασκάλων και των Διδασκαλιών στον Κρισναμούρτι
Ένα θέμα που συχνά αναφύεται και το οποίο αποτελεί κεντρικό σημείο στη διδασκαλία του Κρισναμούρτι, είναι αυτό της χρησιμότητας ή μη των δασκάλων και των σχολών.
Παρατηρείται το παράδοξο φαινόμενο ο άνθρωπος που πολέμησε όλη του τη ζωή τις αυθεντίες να εκλαμβάνεται ο ίδιος ως αδιαμφισβήτητη αυθεντία και τα λόγια του να επαναλαμβάνονται ως αυταπόδεικτες αλήθειες. Αυτό ίσως οφείλεται στην έλλειψη βαθιάς κατανόησης και στην ενδόμυχη ανάγκη πολλών αναζητητών να βρουν κάποιο σταθερό στήριγμα στην πορεία τους... Έτσι, ακόμα και η αμφισβήτηση που θα άνοιγε τον ψυχικό και πνευματικό χώρο των ανθρώπων μετατρέπεται σε ένα ακόμη νοητικό είδωλο.

Ο Δρόμος της εσωτερικής έρευνας δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα και δεν υπάρχουν λεωφόροι που να οδηγούν μαζικά στην κορυφή. Κάθε βεβαιότητα και συναισθηματική προσκόλληση, ακόμα και στην αρνητική προσέγγιση της αλήθειας γίνεται ένα νέο, ανυπέρβλητο εμπόδιο. Ο ερευνητής καλείται να γίνει ένα είδος σχοινοβάτη και μάλιστα χωρίς προστατευτικό δίχτυ. Κάθε φορά που παρατηρεί να γέρνει αριστερά θα πρέπει να μετακινείται δεξιά και αντίστροφα, αν θέλει να μη χάσει την ισορροπία του. Η αναζήτηση ξεκινάει πραγματικά όταν φθάσει κανείς στο τέρμα των έτοιμων δρόμων, όταν δηλαδή βιώσει υπαρξιακά στην Α-πορία.

22 Δεκεμβρίου, 2013

Η επιτυχία δεν έρχεται όταν "ακολουθείς την καρδιά σου"

Η επιτυχία δεν έρχεται όταν ακολουθείς την καρδιά σου
γράφει η


Όταν φτιάχνουμε μια θεωρία ή πεποίθηση, χρειάζεται να την αντιλαμβανόμαστε και από την "ανάποδη" για να μην περιορίζουμε τον εαυτό μας ζώντας ψευδαισθήσεις.

Είναι έντονη η προτροπή, "ακολούθησε την καρδιά σου ή τα όνειρά σου για να πετύχεις". Όμως, είναι πραγματικά αληθινό αυτό; Πού βρίσκεται η αλήθεια; Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς και να αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι μάλλον μοιάζει περισσότερο με "όνειρο θερινής νυχτός", παρά με την πραγματικότητα.

Όλοι θα έχουμε παραδείγματα γύρω μας – αν όχι από τον εαυτό μας, ανθρώπων που ακολουθούν την καρδιά τους, που ακολουθούν τα όνειρά τους, κι όμως βρίσκονται σε αφάνεια, στη φτώχεια, στο πουθενά. Η ιστορία του ανθρωπίνου γένους δε, διαθέτει άπειρα παραδείγματα του παρελθόντος. Άνθρωποι αφοσιωμένοι, απόλυτα εστιασμένοι, εντελώς δοσμένοι στο σκοπό τους, κι όμως έφυγαν από αυτόν τον κόσμο φτωχοί, ανώνυμοι και "μικροί"... ίσως, για να γίνουν "μεγάλοι" μετά θάνατον. Αυτό είναι το ζητούμενο; Δεν υπάρχει η λεγόμενη επιτυχία σε αυτό το επίπεδο και διάρκεια γήινης ζωής;

04 Οκτωβρίου, 2011

Η αυτογνωσία στη σύγχρονη εποχή

Η αυτογνωσία στη σύγχρονη εποχή
Κατά τον Πλούταρχο, ο οποίος υπήρξε ιερέας των Δελφών, το "Γνώθι σαυτόν" που ήταν γραμμένο σε πολλά σημεία των Δελφικών ιερών, προερχόταν απ' αυτόν τον θεό Απόλλωνα, που δεν ήταν μόνο μάντης, αλλά και φιλόσοφος. Ο θεός του φωτός όχι μόνο δίνει απαντήσεις στα προβλήματα της ανθρώπινης ζωής με τη βοήθεια των χρησμών, αλλά και δημιουργεί στη φιλοσοφική ψυχή το ερέθισμα να φτάσει στην αλήθεια, αρκεί η ψυχή να είναι σε θέση να ερευνήσει και να προσπαθήσει. Στον πρόναο του Ναού του Απόλλωνος, αναγράφονταν τα δύο περίφημα παραγγέλματα, "ΓΝΏΘΙ ΣΑΥΤΟΝ", αριστερά και "ΜΗΔΈΝ ΆΓΑΝ", δεξιά, ενώ στο κέντρο δέσποζε το ιερό γράμμα "Ε(Ι)".

Αυτό ακριβώς το γράμμα και η θρησκευτικο-φιλοσοφική του σημασία είναι το θέμα του βιβλίου του Πλούταρχου "Περί του ΕΙ εν Δελφοίς". Στο βιβλίο αυτό αναλύει διαφορετικές εξηγήσεις που δόθηκαν κατά καιρούς για το Ε του μαντείου των Δελφών.
Επόμενη σελίδα